zaterdag 31 augustus 2013

Te heet gekookte zak aardappelen


Mijn buurvrouw, ja daar hebt u dr weer, die moet zo nodig elke keer in haar sportiefste zelf voor mijn deur staan. Onder het mom van, ik kom je kind even halen, die mag dan lekker een rondje mee. Want dat vindt ze namelijk leuk. Samen met haar kleine meid worden rondgerend in de Croozer. Of ik ook mee wilde. Gewoon kleine man in de wagen en gaan. Maar ik had net gedoucht en gemake-upt enzo. Dus nee, dat ging niet. En bovendien was ik te zeer vermoeid en liep ik krom van de spierpijn. In mijn rug en kuiten. Heel bizar ja. Nee, een rondje rennen zat er vanochtend echt niet in voor mij.
Maar ze was vrij en had geen enkele haast dus bleef nog even hangen. En hupsen. En kletsen. In haar strakke pakje. Niet persee om mij de ogen uit te steken, zo is ze niet maar ze deed het wel. Want haar voorkomen en enthousiasme herinnert me er aan hoe het met mezelf is gesteld. Met mijn voorgenomen marathon, conditie en doorzettingsvermogen vooral.
Dus als wij nou ook zo’n wagen konden aanschaffen, wat we overigens toch al van plan waren, kunnen we samen. Ja, echt heel leuk en gaan we echt een keer doen. Heel snel. Ja, echt beloofd.
En nou lijkt het me echt wel wat dat samen rennen. Alleen al de schop over die drempel die ik zo hard nodig heb. Beetje afleiding onderweg. Zij babbelt wel dat kan ik u op een briefje geven. Ik probeer ondertussen mijn adem onder controle te houden, lees forceren, en me aan te passen aan haar looptempo en afstand. En me vooral niet te laten kennen. Loop ik, te heet gekookte zak aardappelen, me daar een beetje uit te sloven naast zo’n huppelend licht veertje. Sommige mensen hebben dat gewoon. Nee, ik niet inderdaad.
Ja, dit ben ik dus. Een poosje geleden. Toen het me allemaal nog redelijk af ging.

Punt is, het zal heus gezellig zijn, maar dat denkt allemaal maar. Ik loop liever alleen. Zodat alleen ik over mezelf kan oordelen en helemaal niemand het ziet als ik faal. Maar zeker niemand het hoort als ik loop te hijgen als een stuk opgejaagd wild. Mocht u me passeren ergens halverwege…. Ik houd mijn adem in tot u voorbij bent J. Maar beloofd is beloofd dus wordt vervolgt.

7 opmerkingen:

  1. Het heeft allebei wel wat. Een stimulans en gezelligheid, maar een eigen tempo en gehijg heeft ook wel wat :))
    Ik zal eens vragen of mijn lief je vanmorgen nog tegen kwam, die gaat ook niet als een veertje haha!
    Die eenden zeggen er toch niets van.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ziet er goed uit hoor!!! Zoooo herkenbaar!!!
    Fijn weekend!!! Dinaz ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zou dat rennen ook alleen willen doen, ben sowieso niet zo van de samen-zaken. Maar als je dan ook nog iemand hebt die de oren van je kop kletst... Neen, dank u ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hihi ik hou helemaal niet van rennen, maar als ik het zou doen zou ik het ook liever alleen willen doen. Lekker muziekje op, geen geklets of geneuzel!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ik kan het samenlopen alleen maar aanraden, ik heb het ook 4 maand gedaan met mijn schoonbroer en zijn vriendin (wonen naast ons) en merkte als ik dan eens alleen ging dat ik sneller tussendoor stopte, terwijl als we samen liepen werd het schema wel mooi gevolgd. Nu ondertussen al een dikke maand niet meer, eerst door het veel hete weer en ondertussen was de motivatie ook kwijt, 4maand , 3xper week lopen en geen gram kwijt, zelfs geen verandering in het lichaam te zien. Nu maandag ga ik hier een straat verder een oefenles cardio en bbb volgen, anderhalf uur eens zien of dat wat wordt. Veel succes met het lopen!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Herkenbaar haha! Ik heb ook echt een schop onder mijn kont nodig wat hardlopen betreft. Ik loop wel iedere zaterdagmorgen in het bos met andere mama's maar dat is eigenlijk meer voor de gezelligheid dan dat we effectief trainen. Alleen rennen is eigenlijk beter dus maar dan denk ik de hele tijd maar aan dat rennen. (En dat gehijg van mij, en de kramp in mijn kuit en hoever ik nog moet...)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. ik heb het ongeveer een maandje gedaan. Met veel Ups e& Downs. uiteindelijk had ik het te pakken, totdat mijn schoenen opeens niet meer lekker liepen,. Ik had mij voorgenomen om eerst nieuwe schoenen te gaan kopen om zo blessures te voorkomen, tjsa dit is inmiddels 2 maand geleden. Schoenen zijn inmiddels al wel nieuw aangeschaft. Ook hier is een flinke Schop onder de kont nodig !!! :-)

    BeantwoordenVerwijderen