dinsdag 7 mei 2013

Voortvluchtige meiden...


Het hek is van de dam. We zijn weer een sprong verder, we zitten in een nieuwe fase. Met nieuwe streken. Peuter puber en dreumes streken. Al zijn die laatste nog van een overzichtelijk soort.
Tatoeëerde ik met Koninginnedag met watervaste stift groot mijn telefoonnummer  op het ielige onderarmpje van kleine meid, gaf ik haar daarbij de opdracht heel hard te gaan huilen als ze ons niet meer zou zien. Konden wij met een iets geruster hart op stap. Vergat ik dit in alle haast en slaapcommotie tijdens de vrijheid festiviteiten. Geen nood, kleine meid mocht dan dapper en stoer zijn, helemaal alleen was nooit precies wat ze wilde. Al maakte ik me al geregeld zorgen om hoe makkelijk deze dame met een voor haar wildvreemde aan het handje meeloopt.
En daar was dikke vriendin. Eentje van het zelfde ondeugende soort en net wat ouder. Eentje die mijn kleine meid tot streken aanzet. Diezelfde die ooit al eens bedacht dat de wc deur dicht kon omdat de mama’s anders steeds kwamen kijken. En van laten we het traphekje toch openmaken ook al zei mama dat dat niet mocht. Die van het toiletblok samen ergens onder in de wc verstoppen zodat deze overloopt en nu dus van het samen op een lopen zetten in een overvol feestende mensenmassa.
Zaten ze ergens nog lief te stoepkrijten, dansten ze rondjes om de vuilnisbakken en stampten met de pootjes in de plassen bier en ander ondefineerbaar vocht, danste uitdagend en uitbundig op een rap en rock, zagen we ze het volgende moment hand in hand ergens meters ver weg de massa in verdwijnen. Een knalrode gehuld in fuchsia roze en een hoogblonde in alle kleuren van de regenboog ook fuchsia roze. Ze zo terug vinden had het probleem uiteindelijk niet kunnen zijn.
Hadden de mama’s hun handen vol aan het kruipende spul, rende de papa’s achter hun nu al voortvluchtige dochters aan. Houden we de handen op ons harten als ze straks de 12 jaar zijn gepasseerd. Geloof me, ze waren vliegensvlug.


10 opmerkingen:

  1. haaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa ha ha ha ha

    geweldig nu moet ik bekennen dat de mijne dat ECHT niet deden....deden hun broek vol als ik al een pas verzette...maar als het er al jong is zit, dan berg je maar

    xxx liefs jenneke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Pfff... angst van iedere ouder. Gelukkig zijn die van ons wat dat betreft nogal bang aangelegd, die gaan niet zomaar weg :-) . En toch meld ik iedere keer van tevoren: bij mama blijven!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig verhaal, zo herkenbaar. Lieve groet Tinie

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik ben die van mij ook wel eens 'kwijtgeraakt', niet zo grappig kan ik je vertellen. Altijd gezegd dat ze moesten blijven staan en niet in paniek rond moesten gaan rennen. Natuurlijk hebben we ze ook weer teruggevonden.
    Enne.... als ze 12 zijn.... gaan ze alléén de stad in (met vriendin), zoals Laura dat gisteren deed, ook weer zowat... loslaten heet dat...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En dat loslaten betert er niet op hoor Syl :-) zucht!!! zei de mama met de grote tieners :-)

      Verwijderen
  5. Hahaha dat belooft! :-) Troost je, woensdag is mister creatuur met de meiden naar de dierentuin geweest en telefoonnummer op de armpjes geschreven. Hij heeft wel degelijk telefoon gehad van een mevrouw met onze kleinste aan haar hand :-) Zoals je zegt... vliegensvlug :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. laat kleine man nog maar lekker even zitten, dat scheelt een sprintje achter dat hoogblonde knulletje aan

    BeantwoordenVerwijderen
  7. haha dat klinkt heel herkenbaar en wat schrijf je het weer leuk op. Mooie foto's erbij. Verder wel genoten van het vrijheidsfeest?

    BeantwoordenVerwijderen
  8. haha zo het was dus weer gezellig! enne tja zo'n oranje pruikje met Koninginnedag valt natuurlijk ook helemaal niet meer op :)

    BeantwoordenVerwijderen