zondag 12 mei 2013

Speenloos issues


Sinds 1 mei al speen-loos. En dat had wat voeten in de aarde. Nog steeds wel. Waar we wanhopig zouden willen dat kleine man een speen tot zich nam, als dat dan direct ook zou betekenen dat dit samen zou gaan met het bijbehorend slaapgedrag van kleine meid, proberen we onze dame af te laten kicken. Wat nog best wel aardig leek te gaan. Ze was dapper, moedig, stoer toen ze haar beste vriendjes de postbode mee gaf naar baby Nina. Intens tevreden met de daarvoor in de plaats gekomen Pipi.
Tot het moment slapen aanbrak. Het smoeltje betrok met een wanhopig ‘maar waar zijn mijn speentjes nou?’. Hemel en aarde bewogen, huilen, troosten, huilen en nog meer troosten, stukjes moeder hart bij elkaar rapen en de deur achter ons dicht. Viel kleine meid eindelijk in slaap. Duurde de daarop volgende twee dagen lang. Speelde de vermoeidheid en dito humeur bij iedereen parten, was slapen op zich zelf geen probleem maar het inslapertje weggegeven.
Voelde ik mij een harteloze moeder. Stond ik op dag drie met tranen in mijn ogen en een hoofd vol watten te shaken op mijn benen. Riep ik papa toe dat de maat vol was, de timing verkeerd en dat ik het niet meer zag zitten, gunde ik het uiteindelijk nog één avond, ging zij precies die avond zonder problemen slapen. Jammer misschien… Of niet.
Maar… waren wij tot twee weken geleden gezegend met een meidje dat de gaten in de dag sliep. Zo’n uurtje of twee drie was ons niks vreemd. Kunnen we nu alleen nog maar hopen dat zij haar bedje zo nu en dan waardeert wanneer zij ons toe roept ‘een beetje moe’ te zijn. Ze heeft het nog zo nodig allemaal.
En man o man, weet ik dat uiteindelijk de volhouder heus wel wint, vraag ik me elke lastige avond en middag nog steeds af wat we ons zelf en onze kleine meid hebben aangedaan. Was gaan slapen tot voor kort haar hobby, is gaan slapen inmiddels een ware strijd. Sta ik nog regelmatig als emolabiele moeder op het punt de speen er weer terug in te ploppen, kleine meid haar supersnelle rustpunt terug te geven en daarmee weer ieders rust.
(21.10 uur) ...Ik geloof dat het stil is boven.... ik moest maar eens gaan slapen...

14 opmerkingen:

  1. oef...het valt niet mee hé?!
    Maar geloof me....het komt helemaal goed!!! :o)
    Hou vol! X Dinaz ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Duurt even, geef haar wat tijd nog. Er is hoop. Echt. En het is gewoon beter, Jill is te lang doorgegaan en had een behoorlijke overbite helaas :(

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Tjeetje meis wat een strijd moet je voeren zo, en dan ook vooral met jezelf.

    Ik heb zelf geen kiddies maar mijn gevoel zegt dat je op de goede weg bent (hoe moeilijk dit ook momenteel is). Vol houden en heel veel sterkte x x x x

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh houd alsjeblieft vol! Bij mijn kleine pollewop ben ik met de speen gestopt toen ze tegen het jaar liep en dat ging ook gepaard met onophoudelijk gehuil dat ik tot in de puntjes van mijn tenen voelde. Wat een stress... Maar echt na een tijdje raken ze er aan gewend en is het zoveel fijner om te slapen zonder speen. Een tutdoekje wil soms ook wel helpen maar dat heb je vast al geprobeerd. Sterkte en nogmaals, houd vol!

    Lieve groetjes,
    Rosalie

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ahhh misschien een idee om gewoon weer een soeen te geven en het later nog eens te proberen? Het moet niet een hel worden. Em duimt. Die kunnen we het ook pas afleren als ze wat ouder is en het beter begrijpt.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ahhh misschien een idee om gewoon weer een soeen te geven en het later nog eens te proberen? Het moet niet een hel worden. Em duimt. Die kunnen we het ook pas afleren als ze wat ouder is en het beter begrijpt.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Je kan het! Volhouden is de enige remedie. Ik duim voor je morgen avond ! Misschien helpt het.
    Sterkte en welterusten
    Een speenloze groet paulien

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Als je nu stopt, is het zo zonde van de inspanning! Als ze de speen weer krijgt, wordt het de volgende keer alleen maar moeilijker vooral met de afgelopen tijd in je achterhoofd! Maar het is moeilijk! Heb er zelf tijden een schuldgevoel over gehad. Het is gewoon beter! Mijn kleine mannetje wilde ook geen speen. Daar heb ik toen een slaapliedje voor bedacht en elke keer hetzelfde bedritueel. Knuffeltje mee, liedje zingen terwijl ik hem over zijn hoofdje aaide of gewoon mij hand liet liggen. Elke keer hetzelfde maar het gaf hem wel rust. ook voor mijn dochter moest ik het liedje zingen. Gewoon op een melodietje van zo'n muziekdoosje: lekker slapen lieve..., jij gaat nu naar je bedje, doe je oogjes nu maar dicht en neem je knuffeltje ook mee, lekker slapen lieve ... in je warme bedje doe je oogjes nu maar dicht, neem je poppetje meer mee. En dan zei ik er nog achteraan: Lekker slapen lieve...! En dan ging ik weg. Geen bijzonder goede tekst of zo maar het hielp wel zelfs nu, nu ze bijna 7 en 9 zijn willen ze het liedje nog wel eens horen! Nou ja, misschien helpt het bij jou ook of misschien doe je het al of werkt het helemaal niet... Sterkte in elk geval met alles!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ja lastig verhaal. Levi is ook nog steeds één met zijn speen. Misschien daarom juist dat ik nog even wacht. Voor mij is drie jaar de grens.. Ook heb ik gehoord dat ze anders misschien sneller naar de duim grijpen en dat afleren is nog lastiger.. Ik vind het hartstikke goed dat je zo volhoud! Maar snap ook dat als de vermoeidheid zo enorm toeslaat dat je zelf weer gaat twijfelen.. Ik ben benieuwd.. Doe in ieder geval gewoon wat goed voelt en wat bij jou gevoel past.

    Liefs Kim

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Moeilijk he, mij is het dan ook nooit gelukt.
    Na uren gehuil ging ik telkens overstag.
    En ach, wat maakt het ook uit...als je kindje daar nu lekker door slaapt.

    Mijn dochtertje is uiteindelijk gestopt met de speen toen ze zes was en de tandarts zei dat dit écht beter was.

    Ze had een behoorlijke overbeet, maar die was binnen no-time verdwenen.
    En ik kan me voorstellen dat je zes jaar véél te oud vind hoor, vond ik vroeger ook schandalig;-))

    Maar het is mijn jongste, en daar ben je gewoon veel makkelijker mee;-)

    Succes ermee en mocht het slaapgebrek gaan opbreken, gewoon lekker weer een speentje geven!

    Groetjes Mariëlle

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik hoop dat je volhoud, maar ik kan ook voorstellen dat de slaaprust heel welkom is.
    Ga gewoon op je eigen gevoel af en stoor je niet aan wat anderen er van denken. Het komt echt goed. Het is hier ook bij 4 kids gelukt. Rond 3 jaar weggegooid en bij de een ging het makkelijker dan bij de ander.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Oooh zo moeilijk, en ik herken je twijfel om die speen dan maar weer te geven. Wij gaan de strijd in augustus aan, als de baby bij vrienden van ons is geboren. Volhouden hoor! Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Even volhouden! Het is moeilijk maar uiteindelijk is het beter!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Och arm kind. Ik moet even 'bijlezen' maar ik hoop dat het inmiddels beter gaat!

    BeantwoordenVerwijderen