maandag 29 april 2013

Kneus? Nerd? Whatever...


Oh my... Ik ben een kneus als het aankomt op talen. Beheers de Nederlandse taal net of net niet, is maar net zoals u het bekijkt. Andere talen moet ik helemaal niks van weten. Behalve Latijn. Laat mij daar nou voeger wel heel erg goed in zijn. Ik vond het leuk en spannend en herken zo nu en dan eens een vervoeging in mijn medische opleiding en leerde nog eens wat over oudheid enzo maar heb er verder nog weinig aan gehad. Misschien een gedeelde interesse met mijn Lief.
Mocht willen dat ik met een talen knobbel was geboren, bij mij zit op die plek een deuk. Ik versta het één en ander wel, lezen is ook nog echt geen probleem. Engels heb ik het over dan, kan me met handen en voeten ook nog wel enigszins redden maar spreken doe ik liever niet. Schrijven gaat nog net, kan ik nog bij nadenken. Het één en ander schrappen en puzzelen tot ik denk dat er een fatsoenlijke zin is verschenen.
Laat nu net naast ons en ook weer naast hun, een jong Engelstalig stel gaan wonen. Zo’n beetje van onze eigen leeftijd. Met kind. Eentje in de leeftijd van net wat jonger dan onze kleine meid. Fijn zeg. Leuke mensen denk ik wel maar die taal. Je komt ze wel eens tegen, wisselt dan zo hier en daar wat beleefdheden uit en dat gaat dan nog net. Een hoi verstaan zij zelfs in het Nederlands. ‘Hoe gaat het?’ Lukt nog net. Vlucht ik voor het schaamrood me op de kaken staat weer naar binnen. Ik ben er nooit op voorbereid om ze te zien. En daar zit hem nu net het probleem. Gooi mij zo’n zeven weekjes in een Engelstalige groep in een truck door heel Afrika en ik ga spontaan in het Engels denken. Klets honderd uit en doe net of het de normaalste zaak van de wereld is dat ik gewoon Engels spreek. En dat dan ook nog kan. Echt. Later mezelf op video terug horen…. Daar heb je dat schaamrood weer. Heb me toch verstaanbaar kunnen maken en schaamde me eerder voor mijn eigen geluid dan de zinnen die mijn mond verlieten.
Maar dat gevalletje spontaan plotseling ineens een normale Engelse zin eruit persen lukt mij gewoon niet. Noem het een vorm van faal angst misschien? Een niet graag voor schut staan? Vermoeidheid???
En toen werd er dus hier een pakje afgeleverd. Voor die buren inderdaad. Kon ik dat gaan brengen. Eerst moed verzamelen natuurlijk. En dan moet ik daar bij zeggen dat ik me van de vermoeidheid in mijn eigen taal al nauwelijks kan uitdrukken, heb ik bij de andere buurvrouw ook al staan stuntelen van de week. Die buurman heeft me staan aankijken of ik gek geworden was wat misschien nog niet helemaal onwaar is. Deed hij heel beleefd aan een klein gesprekje, heb ik me naderhand echt staan afvragen wat hij gedacht heeft dat ik allemaal zei. Zo simpel dat het was, ik schaam me diep. Oh, ik durf me echt niet meer te vertonen.
En Lief maar roepen dat we binnenkort toch echt eens wat moeten gaan drinken met z’n allen. Kan ik misschien vast beginnen met mijn hoe en wat in het Engels uit het hoofd?
Misschien moet ik gewoon Nederlands tegen ze praten? Of opperen dat ze voor al hun wiskundige, natuur en scheikundige vragen bij mij terecht kunnen? Of gewoon de deur open doen als ze met ziek kind aanbellen? Kan ik mij ook eens van mijn beste kant laten zien.
 

14 opmerkingen:

  1. Ik denk dat jij nog altijd beter Engels spreek dan zij Nederlands haha!
    Maar ik begrijp wat je bedoelt, ik heb een Duitse buurvrouw die overigens heel goed NL praat maar als haar familie overkomt krijg ik een stortvloed van Duits over me heen en dan probeer ik toch iets in Duits terug te zeggen en als ik daar geen zin in heb dan antwoord ik gewoon in het Nederlands hoor, snappen ze ook. Ik ben altijd bezig mezelf aan te passen, ben ik wel klaar mee haha. Het komt vast goed met jou en de buren, ik zeg : cheers!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Maar je kan vast goed hoofdrekenen? Dat is mijn zwakke plek. Verrekte handig als je in de rij voor de kassa al weet wat je moet betalen!
    Ik heb dan daarvoor in de plaats wél die talenknobbel en ratel erop los in het Engels of Duits. Heeft zijn voordelen, zeker op vakantie! Ik praat en Senior telt, dus:)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik heb een grote talenknobbel, maar combineer dat met perfectionisme en onzekerheid en het resultaat is hetzelfde als bij jou hoor!
    Wij zijn in dit land volgens mij zo getraind dat je vreemde talen moet spreken, dat we het als falen voelen als dat niet lukt. Maar een buitenlander vindt het al snel fijn dat we het überhaupt proberen. En buitenlanders die zich hier vestigen hebben vaak juist liever dat je Nederlands met ze spreekt, want anders leren ze het nooit (dat vertelden Duitse leerlingen van mijn moeder altijd; ze vonden het heel irritant dat Nederlanders dan meteen overgingen op het Duits terwijl zij juist Nederlands wilden praten!).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja dat kan ik me ook voorstellen. Maar aan de andere kant doen ze wel dochter straks naar internationale school... Zal het maar eens vragen. Of ik nl tegen ze kan praten. Ze wonen hier namelijk al een tijd.

      Verwijderen
  4. Hihi, ik kan wel engels, tenminste vroeger, langs geleden, op school was ik er een kei in, maar durf nooit tegen buitenlanders te praten.... te verlegen ofzoiets.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het is vaak schaamte... Zonde, want ik denk dat ze het enorm waarderen dat je je best doet. Dáár gaat het om. Niet om perfecte zinnetjes en uitspraak.

    Go girl! (Betekent > zet 'm op meid ;))

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Aaah zo fijn nog zo'n blogster te lezen met een deuk bij de talenknobbel....een verademing dit blog, dankjewel
    X Es

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik heb naast mijn moedertaal ook een flinke talendeuk. Ben een echte wiskundige. Snap formules en grafieken zoveel beter!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Herkenbaar! Ik heb best een talenknobbel, maar spontaan een Engelse (of Franse, Duitse of Italiaanse) zin eruit knallen? Hmm lastig. Gevalletje faalangst denk ik, of gewoon te weinig doen in het dagelijkse leven. Manlief daarentegen werkt de hele dag met internationale mensen en die kan (ondanks géén talenknobbel) inmiddels beter Engels dan ik. Ach, gewoon erin duiken, flink veel oefenen dan gaat het vast goed komen. En zij snappen ook heus wel dat Engels geen dagelijkse kost is voor jou. Toch?

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik ben blij met mijn talenknobbel, vooral nu ik het Engels hier in de VS nu echt wel nodig heb!!! Ook Duits kan ik me aardig mee redden, maar als je het niet vaak gebruikt, ebt het toch wat weg... Ook gebeurt met mijn Spaans, dat lukt me toch echt niet meer... Maar zal wel weer lekker zijn om straks in iedere winkel weer eens Nederlands te kunnen praten!

    Wiskunde... das dan weer niet mijn ding.... :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Naast jouw deukje zitten heel veel knobbels en knobbeltjes. Misschien is buuf weer door gecharmeerd.
    Maar ik herken het wel hoor, je zal het wel van mij hebben. Enige remedie.....gewoon doen!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. meid.. niks van aantrekken.. als ze je langer kennen gaan ze heus van je houden.. want je bent een lieve meid met schrijftalent!
    verstaan doe ik iedereen.. waar ook ter wereld.. en zelfs als ik dan nederlands terug praat..met gebaren .. verstaan ze mij ook!
    en dan komen die woordjes van zelf.. ken zelfs wat mandinka nu.. en arabisch en turks..
    alleen nietleuke mensen doen geen moeite om je te verstaan of te begrijpen, maar wie heeft behoefte aan hen??

    BeantwoordenVerwijderen