zaterdag 27 april 2013

Ik heb het overleefd


Leven we nog? Ja hoor, heb het overleefd. De kamp dagen van mijn Lief. U mag mij rustig een schijtlaars noemen. Ik hou er niet van zo in mijn eentje. Niet zo is nog matig uitgedrukt. Snap werkelijk niet dat ik vier jaar in mijn upje heb gewoond. He-le-maal alleen. Nam ik voor een beetje aanspraak mijn twee katten. Weerhield mij dat er niet van elke avond bij thuis komst mijn hele huis te checken. Liet ik liefst de hele nacht de lichten aan. Kon ik nooit rustig op de bank zitten zonder eerst onder de kast in de rommel kamer te kijken. Met bonzend hart. Ging ik ook nooit slapen zonder stiekem onder mijn bed te kijken. Zat ik voor de tv op die plek dat ik via de spiegeling van de deur de keuken in kon kijken. Wist ik feilloos in het donker en op de tast mijn bestek lade te vinden en wist ik mezelf er van te overtuigen dat een priem onder mijn bed een beetje teveel van het goede was.
Om maar niet te spreken van mijn diensten. Als ik ’s avonds om 0.30 uur of nog later door het park naar huis toe fietste. En dan in een donker leeg huis naar binnen moest. De trap op sloop en vol van adrenaline en bang van mijn eigen fantasie onder mijn lakens kroop.
Ik had het fijn die vier jaar in mijn eentje. Echt!
Kreeg ik deze dagen hulp en vermaak. Van oma. Niet lachen nu. Scheelde mij weer een hoop aan paranoïde rituelen. Kon ik gewoon rustig het avond ritueel van de kindjes in starten. Was dat nog gezellig ook.
Maar hij is er weer. Lief is weer thuis. Gebroken en wel. Kon vanuit zijn slapeloze kamp nachten de wacht thuis weer overnemen. Kon eindelijk zijn angsthaasje weer rustig krijgen en in de armen nemen. En ohhh ben ik blij dat hij er weer is. Want zo’n kamp hoeft van mij dus niet dat mag u duidelijk zijn. Is zo eens per jaar een paar nachten zonder elkaar toch nog wel ergens goed voor.
Je weet zo ineens weer eens wat je mist J.
En heb ik u zo net toch een van mijn best bewaarde geheimen verklapt…. U lacht mij niet uit toch?

15 opmerkingen:

  1. Ik lach je niet uit hoor.... ik ben precies hetzelfde haha!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik lach je ook niet uit hoor. Ook ik heb een aantal jaar alleen gewoond, en nam me voor, na de zoveelste slapeloze, angstige nacht, om een grote neut te nemen en me niet zo aan moest stellen. Heeft niet geholpen, de borrel was wel lekker overigens.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bravoooooo!!!! Ik lach niet maar ben zelf heel anders ik laat als Berry een week fietsen is rustig de achterdeur van het slot.....ook niet handig haha
    X Es

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja dat deed ik dus ook wel eens. Per ongeluk. Dan kon je me echt weg dragen als ik thuis kwam van mijn werk en zag dat de deur de hele dag van het slot was.....

      Verwijderen
  4. snachts over straat door parkjes fietsen of lopen.. ja dat lijkt me eng.. dat doe ik nooit.
    maar thuis ben ik nooit bang of zo.
    gelukkig maar, want mijn man woont in een ander werelddeel!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik slaap de eerste nacht alleen ook altijd slecht. Daarna is het over. (Gelukkig)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik heb nooit alleen gewoond. Wel 'op mezelf', maar dat was altijd in een studentenhuis.... Maar ben wel een beetje een schijtert hoor. En nu ik weer eindeloos Agatha Christies lees moet manlief soms 's nachts mee naar de wc beneden ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. uitlachen nee joh! Ik vind het wel schattig :)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Uitlachen, helemaal niet. Hier is het precies zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Je hebt het weer overleefd en je lief is weer fijn thuis. En oma kon je heerlijk ondersteunen. Ik hoop dat de bloeddruk weer wat gedaald is.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. O herkenbaar hoor. Ik woonde altijd alleen. Zonder moeite. Maar nu alleen... brrrrr

    BeantwoordenVerwijderen
  11. who cares dat je de boel hier nu hebt opgebiecht.....ik heb dat ook in het begin gehad als mijn man nachtdienst had en ik alleen in huis was de hele week elke nacht met 2 kleine kindjes...hele senarios gingen er door mijn hoofd als er nou eens een inbreker s'nachts binnen EN naar boven kwam?!?!?!Nu zijn de kids 16 en 18 en is dat gelukkig wel gesleten....dus er is nog hoop;-),ha,ha

    BeantwoordenVerwijderen
  12. hihi....ja, zo helemaal alleen is ook helemaal niks!!!!
    Heerlijk dat lief weer thuis is...op zo'n bijzondere dag ook nog ;o)

    En nu genieten van de meivakantie?? X Dinaz ♥

    BeantwoordenVerwijderen