zaterdag 9 februari 2013

Stuntpiloten en peuterpraktijken


Ach ach… stuntpiloten en peuterpraktijken zijn hier aan de orde van de dag. En als iedereen dan ook nog een beetje vermoeid begint te raken… het niet slapen ging hier in huis niet in de koude kleren zitten. Na de dramatische nacht van kleine meid dachten we de dag wel een beetje rustig door te komen. Ware het niet dat kleine man zich ineens stukken beter voelde en alles wat hij afgelopen weken had gemist in een paar uurtjes wilde inhalen. En overmoed is dus niet goed. Kletterde met zijn koppie op de tegelvloer, niks ongewoons hier in huis u moet dat koppie eens van dichtbij bekijken, maar de dame aan de andere kant van mijn telefoongesprek vroeg bezorgd toch of ik niet op een later moment wilde terug bellen. Mannetje getroost en weer verder met touwtrekken om speelgoed, gelukkig ook gieren en geiten. Tot de middaguurtjes de klok bereikten en de slaap de overhand probeerde te nemen. Schoof ik na nog wat ontmoetingen met vloer, stoel en tafelpoten maar snel de haartjes naar voren voor lief zich zou afvragen wat er hier thuis allemaal gebeurd.
Bedacht kleine meid alvast vooruit te lopen en zelf het traphekje te openen, zat ze zomaar ineens met haar takkies tussen het slotje. Ach ach, dat was de tweede keer vandaan, haar vingertjes hadden de deur ook al gevonden. Dacht ik haar daarna wel even op de matrassen van de nacht op de grond te laten slapen, haar ledikant matrasje was nog niet aan de poest beurt geweest. Lastig, lastig, moeilijk, moeilijk. Kleine meid heeft het niet zo op verandering. Na een half uurtje stopten het bonken op de muren, ook heel normaal hier in huis, u krijgt vast al medelijden met mijn buren. Was kleine man eindelijk zo goed als door zijn energievoorraadje heen, viel hij onrustig in slaap. Op mijn borst.
En toen hoorde ik ineens een dreun. Gillen, krijsen, roepen, smeken door de babyfoon. Die mama was er ook weer niet snel genoeg. Kleine meid bedacht de commode lade er wel even uit te trekken maar had daarbij niet bedacht dat deze dan op haar hoofd zou landen en daar ook zou blijven liggen. Moest ik stiekem lachen bij de aanblik van mijn spartelende peuter in deze benarde positie heb ik haar toch maar snel bevrijd. Een moeder van niks ook, ik hoor het u denken. Niks ernstigs aan de hand, geschrokken. Alleen maar beide wakker met nog weer een lange middag voor de boeg.
Probeerde ik wanhopig peuter met lekkers op de bank voor de tv te plakken, haalde zij zich keer op keer andere gevaarlijke ideeën in haar hoofd waarbij ook kleine man en mama niet werden gespaard. Een zucht van verlichting sloeg ik toen mijn pukkies ’s avonds zonder kleerscheuren, met alle vingertjes en teentjes nog op de juiste plaats, op wat builen na in hun nestjes lagen.
Heerlijk geslapen allemaal, het beloofd eindelijk eens een goede dag te worden!

14 opmerkingen:

  1. Oh.. heeérlijk ;) Duidelijk zó'n dag...
    Onder de noemer Murphy's Law te plaatsen!
    Hopelijk vandaag een iets rustiger dagje. Nog een fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jep, zo'n dag idd. jullie ook fijn weekend!

      Verwijderen
  2. oooo...hahaha...sorry hoor, maar je weet het zo smakelijk te vertellen en het is ook zo herkenbaar, als ze ouder worden verdwijnen dat soort perikelen een beetje naar de achtergrond gelukkig, maar als ik het lees komt dat weer naar boven en voel ik oprecht met je mee!! Wij hadden op alle kastjes en laatjes op een gegeven moment kindersloten zitten...hier was ook niets veilig..Hopelijk vandaag een rustige dag voor je...hou je taai mamamaai!! Grtzz..Maddy

    BeantwoordenVerwijderen
  3. oei, ze kunnen er wel wat van met hun tweetjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. haha...meid toch. Je beleeft wel heel wat zo hé op één dag :o)
    Heb je vandaag een leuke dag gehad? Wat minder ongelukjes...beetje meer rust?

    Groetjes Dinaz ♥

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig wel, allemaal wat beter geslapen, scheelt een hoop!

      Verwijderen
  5. Owwww wat een stuntpiloten die twee .... daar heb je je handen echt vol aan hihihihihi! Gelukkig allemaal wel goed afgelopen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hihi, heb jij een kortingskaart bij de ehbo? Eigenlijk helemaal niet leuk... hoop dat het meevalt met alle pijntjes en verwondingen...

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Haha, heerlijk herkenbaar dit soort stunterpraktijken :)

    Groetjes,
    Rosalie

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Het lijkt bij jou wel vrijdag de 13e. Wat een belevenissen op 1 dag. Gelukkig had je een wat betere nachtrust.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een boefjes, volgens mij wordt het alleen maar erger die twee duveltjes kennende. Maar mama maai, jij en zus waren ook zo, tel even je vingers en tenen.......getroost?!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ps. Wat een gewldige foto. Mannetje weer op de been!

      Verwijderen
  10. Ach ach, die hebben hun portie voorlopig dan wel weer gehad! Stan viel vorige week met zijn kin op de bedrand (nadat ik al eens dertig keer gezegd had dat hij niet op het bed mocht springen). Het gaat met vallen en opstaan, maar het moet niet te vaak vallen zijn...

    BeantwoordenVerwijderen