woensdag 20 februari 2013

'dit hier is mijn vriendin'...

plaatje google

Nu we er dan zo mee bezig zijn... en er dan nog even op door te gaan… We hadden een discussie. Lief vindt het fijn dat het er dan eindelijk eens van gaat komen. Kan hij mij eindelijk eens normaal voorstellen als ‘zijn vrouw’ in plaats van ‘dit is mijn dochter van twee en een half, dit is mijn zoon van tien maanden en dit hier… dit is mijn vriendin’. Zijn woorden. Het klinkt niet volgens hem. Vriendin klinkt te jeugdig, te niet volwassen en al helemaal niet als 'wij hebben samen twee kinderen'. Maar daar zit hem nu juist mijn punt. In mijn optiek klinkt ‘vrouw van’ niet. Het klinkt me te ouwelijk. Te groot, te oud, te volwassen. Net als dat ik straks ga weigeren mijn man ‘mijn man’ te noemen. Hoe dan wel is nog even een vraagteken. Hij blijft mijn ‘vriendje’, tot de dood ons scheidt. Ha, moet u nu zijn gezicht eens bekijken.
Ergerde ik me vroeger al groen aan geel aan leeftijdsgenoten die hun man consequent ‘hun man’ bleven noemen, ze werden er in mijn ogen twintig jaar ouder door. Ik zei al eerder zoiets als het klinkt te volwassen.
‘Dit is mijn echtgenoot’ dan…. Iets wat ik waarschijnlijk nooit over mijn lippen ga krijgen tot ik een grijze knot op mijn achterste bind. Hoofd bedoel ik. En zelfs dan niet, het klinkt me te kak.
Oke, 'vriendje' klinkt wat overdreven misschien. Vriendje is inderdaad meer iets voor pubers die net elkaars eerste kusje in ontvangst mogen nemen. Die zenuwachtig giebelend samen hand in hand over straat lopen en elkaar nog net niet durven aankijken. Dat stadium zijn we al voorbij. Jaja, echt.
Gewoon ‘mijn vriend’ dan. Al iets groter of niet? Ik ben hardnekkig in dat soort dingen. Het kost tijd misschien.
Hubby. Dit is ‘mijn hubby’. Dat vind ik dan misschien nog wel wat. Klinkt lief. Maar ook weer een tikje kinderachtig. Alsof ik het beestje niet bij zijn naam durf te noemen. Gut.. ik moet er nog even over nadenken. Wat is nou een goede benaming voor mijn Lief?

Tja, en dan wat anders... 100 volgers alweer. Zag ik natuurlijk wel. 101 zie ik zelfs. En dan nog eens 77 via facebook. Tjemig, het is me toch wat. Zomaar zo'n hoop mensen die het ergens leuk vinden om mij te volgen in mijn hersenspinsels en dan ook nog zo nu en dan een lieve reactie achterlaten. En nou was het plan om op 100 een leuke give away te doen, maar... er zit hem even geen weggeef inspiratie in mijn bol. Dus die houdt u nog tegoed. Denk anders even met mij mee....


 

30 opmerkingen:

  1. ik vind 'mijn man' ook niet zo klinken eigenlijk. Dan eerder hubby. Al is de mijne nog gewoon 'mijn vriend'.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik dacht al dat ik hierin de enige zou zijn... pfff

      Verwijderen
  2. Ik weet het.....mijn Lief. Klinkt lief, niet oudbollig, niet jeugdig niet kak gewoon
    MIJN LIEF

    X

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik noem vriendlief altijd 'gewoon' vriend als ik hem bij anderen introduceer. Thuis noem ik hem nooit zo, dan heeft 'ie zo z'n bijnamen! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mijn lief, niks mis mee ♥ mijn allessie ♥
    Lieve groetjes Hester

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je lief... wat zou daar mis mee zijn? ... en ben je er al uit welke achternaam je gaat dragen? Ik dacht dat ik er nooit aan zou wennen, een andere naam.... maar toch alles went schijnbaar, zelfs een vent ;)
    *oke en stiekem denk ik dat je na een paar jaar echt wel eens man gaat zeggen, t sluipt erin ;) en weet je, daar mag je toch ook trots op zijn?*

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja dat is nog zoiets, die achternaam.... Ga inderdaad zijn naam aannemen. Kunnen we weer een stukje mee vullen ;-) Maar idd, het zal wel wennen zijn. En misschien moet ik het inderdaad maar zien als trots dat ik de naam mag dragen. Vind ik wel een mooie.

      Verwijderen
  6. Of mijn "mannetje" GRUWEL! Of "ventje" GRUWELGRUWEL! (sorry dames die dat zeggen...) Ik denk bij het eerste aan een ingehuurde klusser en bij het tweede aan een soort kabouter :(

    Hier is en blijft het wel vriend vermoed ik (als in dat ik niet denk dat we gaan trouwen). En vader van mijn kind :D Je krijgt dan soms wel wat verwarde gezichten, haha.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. ha ha hubbie zeg ik nog wel eens.....
    en je lief....jij maakt uit wat jij er van maakt hoor er zijn geen regels voor ha ha

    lieve groet jenneke

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Alle termen vind ik eigenlijk raar klinken. Gewoon het hele idee dat iemand 'van mij' is. Maar in het gebruik is 'man' dan wel het makkelijkst. Soms heb ik het met iemand over 'mijn vent'. Dat vind ik ook nog wel gaan.
    En die achternaam... Officieel heb ik zijn achternaam aangenomen met die van mij erachter, maar ik gebruik eigenlijk gewoon mijn eigen naam. Het is meer handig met de kinderen en zeker straks als ze naar school gaan, maar ik denk dat ik dan nog steeds mijn eigen naam zeg als ik de school zou bellen. Gewoon, omdat ik al 33 jaar die naam gebruik en ik juist trots ben op deze achternaam (de naam van mijn moeder, waar natuurlijk ook een heel verhaal achter zit waarom ik niet de naam van mijn vader heb; ik schreef er al eens over).
    Ben benieuwd hoe je over een jaar op dit alles terugkijkt en wat het dan is geworden ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Als het moet zeg ik 'mijn man'. Maar na 11 en een half jaar vind ik het nog raar, ook om zijn achternaam te gebruiken, dat doe je bijna nooit! Soms is het al duidelijk dat je man en vrouw bent als je je voortelt met dezelfde achternaam. Meestal zie je wel dat niet niet broer en zus bent :). Dus in dit geval is dezelfde achternaam wel handig. Merk ook dat de kinderen het leuk vinden dat we allemaal hetzelfde heten qua achternaam. En dat mensen gelijk 20 jaar ouder lijken... Pas maar op! Voor je het weet, ben je 20 jaar ouder. De tijd vliegt, helemaal met kleine kinderen (8 en 6 in ons geval.) J en ik zijn inmiddels 18 jaar bij elkaar en ik voel me nog maar 25 (12 jaar jonger dan in het echt, oei!). Ik denk dat dat gevoel zo blijft, zucht... Maar hier ging het helemaal niet over haha! Veel plezier met je voorbereidingen! En je hoeft je lief echt niet elke dag voor te stellen hoor aan iemand! :)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik vind mijn man heerlijk om te zeggen, trots dat hij bij mij en ik bij hem hoor. Ach vriend klinkt wel weer verliefder.....meestal gebruik ik gewoon zijn naam:-)
    En volgens mij stelt ank haar lover altijd voor als haar man....en niet eens getrouwd. Maar ja die, mannen zijn weer wat ouder.
    En wat ga je met je naam doen? Vond ik toen super lastig. Groetjes Anouk

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Tegenover bekenden noem ik hem gewoon bij zijn naam, tegenover vreemden (of bij een loket oid bijvoorbeeld) heb ik het altijd over mijn man. Dat is wat hij is, en daar ben ik heel erg trots op :-D
    Zijn achternaam heb ik ook aangenomen. Ik werkte toen als telefoniste en nam dagelijks zo'n 80 keer de telefoon op met die naam. Ik was er zó aan gewend ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het blijft trouwens raar klinken hoor, 'mijn man'. Iets voor volwassenen. Uhm... oh ja, ik ben ook volwassen...

      Verwijderen
  12. hahaha hoe herkenbaar zo heb ik ook mijn eigen naam gehouden want dat ben ik al jaren...man ik gebruik het eigenlijk nooit, hubbie wel en soulmate ook....maar meestal gewoon Berry, Berry en ik haha

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja ik geloof dat ik dat ook doe... Gewoon bij zijn naam.

      Verwijderen
  13. Hihihihi .... als ik word aangesproken met mijn getrouwde naam reageer ik nooit .... dat kwartje is na jaren nog niet gevallen hahahahhaha

    Ik zeg altijd gewoon "dit is Leon" en past de naam dan aan hihihihi en zegt "dit is Moos".... ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Mijn man, dat vind ik altijd zo vreemd/raar klinken. Zeg dan liever mijn ega, maar het liefst zeg ik gewoon zijn naam. Ik vind het zelf altijd mooi dat je samen een naam hebt, want je hoort bij elkaar. Bij brieven en zo zet ik altijd mijn meisjesnaam erbij, want dat hoort bij mij.
    Ach het zal vast ooit eens wennen.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Lief klinkt wel goed, toch?
    Sinds onze plannen concreet zijn, doen wij hier lekker kitscherig en is het 'fianceetje hier en fianceetje daar'. Uiteraard met overdreven Engels accent uitgesproken ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik stem ook voor Lief!

    Wij noemen elkaar, na 8 jaar getrouwd te zijn, ook nog steeds lief (nou ja, nog een hele tijd ging het van "en dit is mijn vriendje.. uh.. man..") Maar dat hebben we al snel geschrapt en weer gewoon het Lief in ere hersteld.

    en jee.. alweer over de 100 volgers :) gefeliciteerd!!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Hihi...oh...ik weet nog dat ik ook heel erg moest wennen...Mijn man...pfff. (maar ja, ik was 18 haha) Nu is het de gewoonste zaak van de wereld, hoewel ik het niet vaak gebruik. Gewoon Martijn werkt hier het beste :o)

    Ook mijn achternaam is helemaal mij geworden, mijn meisjesnaam klinkt nu zelfs een beetje raar.
    Maar feit is wel dat je nu dezelfde achternaam als je kinderen krijgt...maakt het toch wel een beetje af :o)

    X Dinaz ♥

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oeh...en gefeliciteerd met je 101 volgers!!! Hiep Hiep Hoera!

      Verwijderen
  18. Hahaha herkenbaar! Ik vond het eerst ook verschrikkelijk klinken, mijn man. Maar nu zeg ik het best vaak en voelt het heerlijk om dat te zeggen. Kwestie van wennen.

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Haha,heel herkenbaar het klinkt zo ouwelijk. Gelukkig vindt mijn vriend het nog prima, dus voorlopig hoeven we nog niet zo nodig!

    BeantwoordenVerwijderen