woensdag 27 februari 2013

Dag 1

378 keer ging het goed, 4 keer ging het fout. Wij zijn in de ban van poepjes en plasjes. Eerst alleen eens plasjes. Probeerde ik mijn koppig rode eens wat bij te brengen over plassen op de wc. DE WC!!! Wist ze na een eerdere poging, waarin ze echt interesse leek te hebben in plassen op een echte grote toilet, net als vriendin, natuurlijk al het een en ander, zwakte de interesse met zeer grote vaart tot een zeker ver onder nul punt en weigerde ze enige vorm van zindelijkheidstraining. Maar, het moest er toch eens van gaan komen, lijkt ze tegenwoordig soms wat luierzat.

En zo beloofde ik kleine meid een heuse onderboek met bijpassend hemd waarna zij weigerde verder nog iets van stof over haar hello kitty's aan te trekken en al helemaal geen luier, hebben we dat in ieder geval vast bereikt. Ook niet toen haar armpjes en beentjes vlekten van de kou. Van wie ze die koppigheid toch heeft?

Goed, tot zover. De eerste twee plassen na het afgaan van de 20 minuten wekker, waren feest. Riepen we in koor 'plasje tijd' waarna we met z'n tweetje op de voet gevolgd door kleine man die het hele ritueel prachtig vond, naar de wc toe holden. Besloot ik tegen alle adviezen over 'belonen maar normaal doen' in, mijn meisje de hemel in te prijzen, te high five/boksen, te zoenen en haar de rest van de dag mijn zeer grote, knappe meid te noemen, u had dat trotse smoeltje moeten zien. Werden er hele slingers papiertjes van de rol getrokken en netjes afgeveegd, keurig de plasjes weg gezwaaid, handjes gewassen en een stikker geplakt op ons zelf gemaakte 'kleine meid zonder luier poster'. Beloofde ik haar een kadotje als alle rondjes zijn gevuld.

Eerste foutje. Nee ongelukje, geen fout natuurlijk. 'Mama ik heb gepoept'. Juist... Daar hadden we het nog niet over gehad. Hij kwam iets eerder dan verwacht. Schoon broekje nummer 1!
'Mama help, ik heb een hele grote plas gedaan'. Zei madam met haar gatje op een daar niet voor bedoelde speelgoed garage. Een hele hele grote inderdaad, toch nog tussen alle twintig minuten mini's door. Schoon broekje nummer 2!
Tien minuten later. 'Mama help, ik heb weer een grote plas gedaan.' Plaste ze altijd al zoveel? Beter gelegen deze keer, op een goed wegpoetsbare plek. Schoon broekje nummer 3!

De moed zakt me ergens onder mijn schoenen, zowel ik als kleine meid hebben er geen zin meer in, het is al 9,30 uur in de ochtend. Maar, het vooruitzicht op een verder droge ochtend tot oma komt en dan cakejes doet haar goed. En zowaar, kleine meid de rest van de ochtend droog. Zij wel.
Kleine man daarentegen was nat. Klets nat. En stonk een uur in de wind. Naar plas. Was ik me in alle hectiek toch zomaar vergeten dat goed wegpoetsbare plasje op te ruimen, schoof hij daar met heel zijn hebben en houwen eens vrolijk doorheen de kamer door.

Heus, de resterende 185 plasjes gingen met enige tegenzin waarna eenmaal door 'mama ik accepteer geen protesten want het gaat lukken' er onder opperste concentratie een plasje of zestal druppels werden uitgeperst om daarna weer alle keren te juichen, high five/boksen, zoenen en stikkers te plakken. Ging het weer fout toen papa thuis kwam, kleine meid moest poepen en plaste daarbij voor het gemak daar ook nog even bij maar geen poep te bekennen, huh? We schuiven de schuld voor het gemak even in papa's schoenen. Schoonbroekje nummer 4!

Nog een laatste plasje voor vandaag. Voor het slapen. Honderduit kletsen op de pot. Klaar! Nee, wacht er komt een poepje. Een echte kers op de taart vandaag. En nogmaals een 'we zijn zo trots en blij' van pap en mam en wat krijg je ook al weer als het lukt? 'Een kado!!!'. De 'tje' zijn we ergens vandaag verloren vrees ik. Wordt vervolgd.



14 opmerkingen:

  1. Wauw stoer! Van deze zin kom ik niet meer bij: "het is al 9,30 uur in de ochtend." Hahahah, o jee, pittig hoor! Het schijnt dat je dit een paar dagen moet volhouden, voor het kwartje valt. En als dat niet valt is het dan dus te vroeg geweest. Maar ik praat niet uit ervaring, ik heb deze dappere stap nog niet gezet hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, brings back memories van hoe het hier ging, stapels onderbroeken gingen er doorheen, en inderdaad je vraagt je af of je kind altijd al zoveel plaste, ik heb wat gedweild hier hoor. En ook gewoon lekker met de stickers en de kadootjes hoor, dat werkt echt wel motiverend! Succes verder. O en het poepzindelijk worden is ook nog wel een "dingetje" hoor :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik vind het zo'n ellende, de zindelijkheidstraining. Op mijn werk ben ik er dagelijks mee bezig. Super als het goed gaat, frustrerend als het niet gaat.
    Mijn zoontje was eigenlijk meteen zindelijk, en na twee weken ook 's nachts. Daar heb ik weinig voor gedaan. Waarschijnlijk was hij er echt aan toe en viel het kwartje al vrij snel.
    Als beloning mocht hij met de trein mooie onderbroeken kopen.
    Hopelijk dweil je morgen al wat minder en gaat je kleine meid ook als een speer.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik hoop het, vond het stiekem al best goed gaan....

      Verwijderen
    2. Dat ze er zin in heeft is al zo belangrijk. En dat ze het aan voelt komen, ook als is het soms te laat. Ik heb kinderen op mijn werk die bijna 4 zijn en nog steeds elke dag in hun onderbroek poepen en plassen en er helemaal niets om geven. Dat is zo frustrerend voor het kind en de ouders. Bovendien mag dat kind dus eigenlijk niet naar de basisschool, of mama moet komen om ze te verschonen.
      Hoe oud is je meisje nu? Mijn zoontje was 2 jaar en 8 maanden toen hij helemaal zindelijk was.

      Verwijderen
    3. 2 jaar en 6 mnd. Lijkt me ook erg frustrerend. We zien wel hoe het gaat...

      Verwijderen
  4. Gaat het snel he, mijn eerste meid was ruim 2 toen ze zindelijk werd. Maar onze laatste meisie was 3,5! Ze vond het allemaal wel best, het boeide haar totaal niet. Ze heeft trouwens nooit ongelukjes gehad, dat dan weer niet. Kinderen moeten er echt aan toe zijn om zelf op de wc te plassen en poepen. Het komt vanzelf weer goed. Misschien kan je een luierbroekje aantrekken?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dapper van je! Ik heb het vorige week om 10 uur opgegeven..schrijf je morgen weer..doe ik vrijdag met je mee! Succes..enne doorzetten hoor; de moeite gaat wel lonen! (weet ik dan ook wel uit ervaring)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Haha toch maar weer begonnen. Even vijf dagen volhouden. Als ze dan nog meer dan de helft laat lopen weer even stoppen en over een maand of twee weer eens proberen.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heel herkenbaar! Ik vind dat een groot succes voor de eerste dag. Veel succes vandaag!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hahahahahahaha wat een heeeeeeeeeeerlijk verhaal! Maar het komt goed hoor, niet opgeven, blijven prijzen.
    Laura was van de een op de anderedag zindelijk zowel overdag als 's nachts, ze moest nog 2 worden. Christian was net iets later maar daar had ik de mazzel mee dat ik 'm de zindelijkheidstraining in de zomer kon laten doen. Die liep gewoon de hele dag in z'n onderbroekie.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat was eigenlijk mijn plan. Maar warme weer komt eraan toch :-)

      Verwijderen