woensdag 6 februari 2013

Belofte maakt schuld!


Laten we niet te hard juichen, de bacillen lijken hun weg terug naar huis te vinden. Zijn ze toch nog niet met z’n allen helemaal verdwenen. Moeten ze eerst nog eventjes langs Lief. Kleine meid lijkt weer haar vrolijke, boevige spring in het veld maar klaagt nog over buikpijn. Al gedijt ze daar goed bij, eet en drinkt weer als een bouwvakker en gedraagt zich zeer zeker niet als ziek. Eerder als dat ze twee dagen aan energie gemist heeft die ze dus absoluut nog moet inhalen. Misschien is de buikpijn gewoon hip deze periode, net zo hip als voor alles een pleister willen. Als je je teen stoot of gewoon zomaar omdat Sassa (uit het Zandkasteel) deze ook heeft. Misschien was het wel die zelfde Sassa met buikpijn.
Ook kleine man trekt zeer langzaam maar zeker weer wat bij. Kreeg behalve melk zelfs twee hapjes banaan naar binnen, dat is echt heel wat voor de afgelopen dagen. Wat zeg ik, weken. Kan zelfs al weer een paar minuten zonder zijn mama in vrolijkheid of in ieder geval niet huilend spelen op het kleed met zus. Als zus dat toelaat tenminste want die vond dat wel wat, al dat speelgoed weer eens helemaal voor jezelf. En zo roept ze te pas en te onpas ‘samen spelen, samen delen’ waarmee ze bedoeld dat zij nu op dit, en elk ander moment weer aan de beurd is. En wordt er dan besloten dat kleine man toch mag mee doen, wordt hij hardhandig omhoog getrokken en als dat niet gaat gewoon weer losgelaten zodat hij niet alleen weer een buil rijker is, maar zich ineens ook weer herinnerd dat hij eigenlijk heel zielig was en nog helemaal niet in staat om zelf te spelen. En eerlijk is eerlijk, hij was ook heel zielig. Nog steeds zo nu en dan.
En omdat kleine meid nog al verwaarloosd werd de afgelopen dagen, ze uren voor de tv gehangen heeft of zich kostelijk vermaakte op de ipad beloofde ik haar vandaag samen taartjes te bakken. Want: Ik. Is. Van. Daag. Jaaaruuuuggggg. Ehen. Bij. Jarug. Hoort. Taartjesssss. Ehen. Kaaa. Dootjesssss. Aldus kleine meid inderdaad. Zoals wij dat elke dag horen.
En belofte maakt schuld. En bij wijze van experiment, omdat de chocolade drops op waren gooiden we er samen wat handen rozijnen doorheen. En later bij het uitpluizen van de kasten nog wat scheppen Nesquick. Om vervolgens de restjes van de lepels te likken.

Schandalig lekker waren ze. Kon kleine meid het maar moeilijk bij één houden, heeft ze daarvoor natuurlijk een mama. Die toen zij in bed lag… dit leest u misschien maar beter niet, stiekem een tweede en zelfs een derde niet kon laten liggen. Tis maar goed dat ze nog niet kan tellen. Maar hé, alles wat we verloren aan zorgen en moederen moet er wel weer worden bijgesnoept… J

16 opmerkingen:

  1. Mmm lekker! Met rozijntjes lijkt mij ook wel lekker eigenlijk! Ik bedoel, in een reep zitten ze ook wel eens dus waarom zou je ze hier niet ook in doen. Dank voor de tip ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hihi, eet smakelijk. Wat een prachtige kleur haar heeft ze ook...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. tja... als ze schandalig lekker zijn moet je er ook schandalig gedrag bij vertonen en er stiekem toch enkele te veel eten hè? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mmm, dat klinkt lekker. Arme kleine man ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Fijn dat de ziektes het huis weer verlaten!!! Al die beterschapswensen bij Lafeme & Spruiten hebben goed werk gedaan :o)

    Wat een mooie foto heb je weer gemaakt!!!
    En dat 'taartje' ziet er heerlijk uit...ik zou het ook niet bij één kunnen laten.

    Groetjes Dinaz ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  6. gefeliciteerd!

    En nog wat beterschapjes.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mmmm lekker hoor.. Beterschap nog even daar!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ze zien er heel lekker uit! Je moet eigenlijk gewoon niet tellen en jezelf even lekker verwennen, daar knap je van op en zeg nou zelf......je kan het hebben! Kleine man drinkt het er wel weer vanaf!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heerlijk smullen, vooral als mama niet in de buurt is:)

    BeantwoordenVerwijderen