maandag 14 januari 2013

Simpel bloedbeeldje?


En toen besloot de huisarts dat we kleine meid moesten laten prikken. Een simpel bloedbeeldje. Gewoon, om iets onderliggends uit te sluiten. Nee, dat had heus geen haast. En nadat kleine meid even werd nagekeken, dokter niks vreemds aan kleine meid kon herkennen en kleine meid op haar beurd verkondigde dat ze echt niet ziek was stonden we weer buiten.
En buiten begon ik met nadenken. Met wat ik allemaal eigenlijk nog had willen vragen. Want dat soort dingen bedenk ik later. Als mijn beurt voor bij is. Want hoezo even een bloedbeeldje? En wat voor onderliggends zou er uitgesloten moeten worden? En krijgen we dat nog eens te horen, en wanneer dan wel?
Goed. Prikken dus. Met mijn kleine dappere naar het ziekenhuis. Goed voorbereid. Over dat ze een prikje zou krijgen. Net als Nijntje. In haar vinger of haar arm. Dat als het in haar arm zou zijn ze eerst een armband zou krijg. Een hele strakke. En dat het prikje pijn zou doen, heel even. En dat ze misschien even zou huilen maar dat ze daarna een hele mooie pleister kreeg. Net als pop. En dat we dan met z’n allen een klein kadotje zouden gaan uitzoeken. En dat was heel even spannend.
En toen moesten we wachten. En wachten. En nog meer wachten. En waren we ineens aan de beurd. Ernstig geïnteresseerd keek kleine meid mee naar het rood uit haar vinger. Zonder traan. Wordt vast dokter als ze groot is. En bedankte zowaar de mevrouw met een glimlach en was ze ape trots op haar prachtige pleister, een stuk watten met plakband, de kinderpleisters op.
Thuis vroeg ze zich hard op af waar de armband nou was gebleven. Dat had ze toch wel leuk gevonden.
En mama? Die is blij als ze morgen (?) de uitslag heeft gehoord. Niet meer hoeft te piekeren over dat onderliggende en te horen heeft gekregen dat we hier gewoon een normale, kerngezonde maar hele dappere peuter hebben rondlopen. Tot morgen.

20 opmerkingen:

  1. Vervelend als het zo vaag is, kun je niet nog even bellen met de huisarts om te vragen waar ze nou precies naar gaan kijken/zoeken?....dan is je moederhart misschien weer een beetje gerustgesteld, dat zal hij vast wel begrijpen. Sterkte ermee, komt vast goed!! Grtzz..Maddy

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Stoer van je meisje. Prikken is nooit leuk voor die kleintjes. Ik duim mee dat het inderdaad gewoon niets is.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik duim mee dat alles oké is. Maar dapper is ze in elk geval, jouw kleine meid!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Heb ik trouwens al gezegd dat je banner de max is? Héél mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik bedenk ook altijd van alles als ik buiten sta hoor, je laat je ook overrompelen. Vingerprikjes kreeg ik vroeger ook, om je ijzerwaarde te bepalen (bloedarmoede), maar het is wel raar dat je huisarts niet even vertelt wat hij wil meten! Je hebt een dapper grietje hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Pfff ik ken het meis....
    Hier met Inigo van 6 vorige week naar de dokter geweest omdat hij vaak hoofdpijn heeft worden we ineens naar de neurloog gestuurd, daar moeten we de 28ste zijn....

    Hoop dat de uitslag morgen meevalt!

    Liefs Priscilla

    BeantwoordenVerwijderen
  7. spannend, maar wat was ze flink! Op naar geruststellend nieuws morgen...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een kleine bikkel heb jij rondlopen zeg! Kan me voorstellen dat je blijft piekeren. En anders gewoon die huisarts bellen en je vragen alsnog stellen. Dan hoef jij niet verder te piekeren.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Stoere meid!!!
    Rare huisarts...vreemd dat hij niet duidelijker is!
    Ik hoop dat het morgen meevalt!!!

    X Dinaz ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Toch spannend, omdat je veel vragen hebt. Kon je uit het lab formulier iets wijs worden waar ze op geprikt moest worden?
    Ik hoop voor je dat gewoon een gezonde peuter hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja wel wat maar daardoor haal ik me juist alleen maar meer in mijn hoofd.

      Verwijderen
  11. Laat het maar snel morgen zijn dan kun je het van je af zetten. Wat een dappere kleine meid. Net als oma niet bang van prikjes:)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Kunnen ze je verbazen hè, zo stoer! Fijn ook, dat ze je zo de deur uit laten gaan om te malen malen malen...

    BeantwoordenVerwijderen