zaterdag 1 december 2012

Afscheids feestje


Wat een rare dag vandaag. Beetje last van slaaptekort, dat heb je zo met al die feestjes. Mijn eigenste afscheidsfeestje. Beetje laat, ben voor mijn gevoel al zowat een jaar weg maar officieel natuurlijk pas een paar weekjes. En ik ben verwend. Met een lange, lange slinger babyfoto’s van al mijn collega’s en mijn kids, een prachtig beeldje en een bon. En een hoop schouderklopjes en lieve woorden.
En of ik op die slinger even alle namen wilde plakken. Die van mijn bloedjes gingen goed. Gelukkig. Probeer maar eens… bedenken wie wie is tussen al die verjaarde zwart wit foto’s. Zo zag ik niet of ik een meisje of jongensbaby had en zelfs of het kindje donker of blank was ging verkeerd. Wel herkenbaar allemaal, zodra het stiekem werd ingefluisterd was er zo’n welbekend ‘ohja natuurlijk’ moment. Maar daar heb je zo weinig aan. Nou goed, het gaf hilariteit dus. Net als mijn speech. Fijn hoor, ik kan niks met zo’n microfoon voor mijn snuit. En ik was ook even vergeten dat dat werd verwacht. Niks voorbereid, handiggg…. En nou zei ik verder niks raars hoor, ik zei gewoon eigenlijk helemaal niks. En dat was dan eigenlijk toch weer wat raar. Een soort van ‘bedankt allemaal’. Alleen dat kwam eruit geloof ik. Niet eens iets van ‘ik ga jullie missen, ik heb veel van jullie geleerd en jullie zijn leuke collega’s’, iets in die trant. En nou vind ik het niet zo’n probleem me zelf af en toe belachelijk te maken, liever niet en publiek. Hakken en stoten… ik kan dat dus niet. Zo ie zo niet voor een zaal staan. En dat duurde maar en duurde maar. Tot vermaak van de rest natuurlijk. Toch leuk, zo’n ex collega die zich daar een beetje ongemakkelijk staat te voelen, beetje leedvermaak is niks mis mee hoor…
Ja er werd wel alcohol geschonken hoor, maar dat hadden wij niet op. Echt niet. Zo zijn we gewoon. Heeeel gezellig namelijk.
Maar ik heb toch wel ergens een beetje staan genieten hoor. Van al die aandacht en lieve woorden. En nu is het dan echt echt echt voorbij. Alles afgesloten, ervaringen rijker, op naar mijn leven als huismus. Oh nee, MOEDER!!!
Van hun.... Niks beters dan dat.
En dan nog wat. U kan natuurlijk helemaal geen genoeg krijgen van mijn kinders. Dan weet ik wat voor u. Namelijk DEZE blog. Net over de streep getrokken door.... MIJ. Want het schrijven kreeg ik van haar, namelijk mijn moeder. Snel even kijken he?
 

3 opmerkingen:

  1. Feest!!! Leuk hoor!

    Heb een kijkje genomen op de blog van je moeder...leuk! Ben volger geworden hoor...!!!!

    Fijn weekend! Dinaz ♥

    (ik had je gisteren ook nog gemaild...had je die wel ontvangen??) Nogmaals héél erg bedankt voor je prachtige kussen!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En bij deze weet ik metéén waar jij je talent van schrijven vandaag hebt :-) Fijn dat feestje voor jou! En nu ... volledig achter je superkeuze staan meid!

    BeantwoordenVerwijderen