vrijdag 9 november 2012

Klusmadam


Tja, in het kader van mijn huis mijn thuis maken ging ik maar eens aan de slag. Kleine dingetjes hoor. Zoals het ophangen van een harthanger. Met kaarsje voor het raam. Zo gezellig in het donker. En kleine moeite. Eentje die ik altijd voor me uitschoof. Klusje voor Lief vond ik namelijk. Dingetjes ophangen enzo. Maar dan gebeurd het dus niet. Want ik vergeet het te vragen. En hij komt zelf niet op dat idee. En dus stoor ik me maanden aan een slingerende hanger die alleen maar ergens in de weg ligt te liggen. En zo was het gisteren dus ineens genoeg. Ik trok de stoute schoenen aan een boorde een schroef. Zo in het raam kozijn. Zonder na te denken over de eventuele consequenties van beschadiging of mislukken, wat uiteraard niet gebeurde en hing mijn hanger op. Jaja, hier en vrouw met een schroevendraaier. Of te wel, vrouw met ballen.
En later pakte ik een schuurpapier. En duikelde ik ergens ver achter in de kasten op zolder een blik verf en kwasten op. En begon ik mijn kringloop schattige peuterstoeltje te pimpen. Daar was iemand al aan begonnen maar blijkbaar toch niet geheel tevreden en bracht hem weg. En klus talent als ik ben deed net of ik gek was. Verf van tien jaar oud kan nog best. Eventjes roeren en schilderen maar. En toen sloegen de twijfels toe. De stoel leek mijn verf wel op te vreten. Na de eerste beurt was er werkelijk maar schaars wat verf te zien. Zo hoort dat hou ik mezelf voor, en dus was vanochtend onder het strenge toezicht van mijn dochter laagje twee aan de beurt. En lijkt het misschien toch nog wel wat te worden.
Maar toen liet ik ineens de kwast uit mijn handen vallen. En zat alles onder de witte verf. En witte spikkels wat Lief later constateerde. Want die was ik even vergeten weg te poetsen.
En nu heb ik hoofdpijn. Van de lucht. En mijn kinderen ondanks de extra warme trui en sokken ijsklontjes aan hun armen en benen van het doortochten met dit weer. Maar voel ik mij een ware klusmadam elke keer als ik naar mijn bijna gepimpte stoeltje kijk.
Het gaat nog wel wat worden hier. Let op mijn woorden. Foto van stoeltje komt natuurlijk nog. Later. Als alles geheel naar wens is. En goedgekeurd door kleine meid. Maar dit hier was alvast de oude versie.

13 opmerkingen:

  1. ooo wat ben ik benieuwd!! maar!!! er bestaat ook nog zoiets als wonderspons!!! héél handig!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Voor de stift bedoel je? Ik was zo ie zo al van plan te verven.... Vind ik zoooo leuk:-)

      Verwijderen
  2. Ook ik ben heel benieuwdhoe het gaat worden, succes ermee en veel pimp-plezier!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oei...ik hou van voor én na foto's!
    Ikzelf vergeet dit namelijk altijd....hihi.

    Fijn weekend! Dinaz ♥

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk !! voor en na fotos zijn zooo leuk !

    Fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha, tja een beetje klunsen hoort bij klussen, toch! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. aldoende leert men hoor.. dus vooral dooooooorgaan!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. toen ik dit stoeltje zag op de foto en nog niet je tekst had gelezen dacht ik: o,o de stoel was mooi het haasje met kinderhandjes en stiften. Uit voorzorg geen stiften meer in ons huis, nadat er op onze lichte vloerbedekking rode strepen de gang sierden(ondertussen ligt er nu laminaat boven, heerlijk veeg je alles weg). Veel plezier met mooi maken en ik ben zeer benieuwd naar het eindresultaat. lieve groetjes kathy

    BeantwoordenVerwijderen
  8. :-) Leuk geschreven weer. Ben heel benieuwd naar het resultaat. Klusmadam :-D

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Haha, grappig! Was je door mij geïnspireerd? Succes met verder klussen. Ik zal aan je denken.

    BeantwoordenVerwijderen