maandag 5 november 2012

Aan tafel perikelen


Kindertjes en eten. Het is iets waar iedereen wel een mening over heeft, wat ieder gezin op zijn eigenste manieren aanpakt, wat voor veel kindertjes, papa’s en mama’s grote bron van frustratie is en het is ook iets wat regelmatig discussie punten oplevert tussen mij en Lief. Lief die over het algemeen volledig op mij vertrouwd, want hé, ik ben hier thuis de baas, gniffel gniffel, maar als het op eten aankomt, peuters en eten vooral, niet te overtuigen is.
Want peuter eet goed. Altijd gedaan. Krijgt vanaf zes maanden al mama’s eigen gemaakte prak en dat gaat er best in. In het begin niet natuurlijk, het was even wennen allemaal. Eet vanaf een jaar mee met wat de pot schaft. Soms lust ze het niet, meestal goed te verstouwen. Dat laatste is geen probleem uiteraard al moet ik eerlijk toegeven…. Kleine meid weet soms niet van ophouden en papa, fan van ‘goed’ eten, propt dat kind graag tot de nok toe aan vol. Dat eerste, dat niet lusten of geen zin is lastig.
Ooit spraken we af. Om eten geen strijd. Geen negatief gedoe rondom de maaltijd. En zo doen we het nog steeds. Al moet ze inmiddels van ons aan tafel blijven zitten. Ja, beetje fatsoensnormen bij brengen werd nog nooit iemand slechter van. Maar een kind dwingen te eten is volgens ons niet de manier. Kan ook niet, alleen met straf. En straf en eten…. Misschien komt dat nog, als peuter wat ouder is. Als ze begrijpt dat je alles eerst moet proeven voor je een oordeel velt. Als je kan uitleggen dat niet lusten geen probleem is maar wel gezond. Later…. Misschien zit zelfs zij dan ooit nog eens met haar bordje op de trap.
En zoals ik al zei, peuter is gek op eten. Fruit wat ze te pakken krijgt en groente geen probleem. Maar soms ineens een dagje niks. Of twee. Geen zin, te moe, te veel gedronken, te veel gesnoept (bij uitzondering natuurlijk)… En peuters die niet willen eten… Ik ken er wel een aantal. Peuters groeien zo af en toe op lucht. Sommige wel meer dan af en toe. En die van ons groeit goed. Geen klagen zullen we maar zeggen. Ziet er ook niet ondervoed uit, of wel? Dus waar maken wij ons hier nou druk over kun je denken.
Nou, papa houdt niet van niet etende peuters. Vindt op een lege maag naar bed niet oke. En mama, die vindt dat ze dat dan vanzelf wel merkt. Dat ze tijdens de maaltijd kan eten, en zo niet dan niet. Morgen ochtend weer de eerste. Zelfs al onenigheid over wat voor hoeveelheid een normaal etende peuter eet. Bij papa meer dan bij mama zoals u begrijpt. Zoals ik al zei, peuters hebben zo af en toe belachelijk weinig nodig om te functioneren. Een theelepel groente per dag volstaat las ik bij een diëtist. Maar papa vindt dat nogal lastig. Die moet eerst zo’n dertig keer ‘nee’ van peuter horen. En wil dan het liefst nog wat van een andere gading proberen. Een boterham bijvoorbeeld. En als het moet dan op de bank. En daar gaan dan onze opvoed skills weer. Want peuter is twee, zegt nee en krijgt toch weer alles voor elkaar. Soms dan he…

12 opmerkingen:

  1. Jij zat ook wel eens met je bordje op de trap maar dan als oudere kleuter. Ook dat hielp niet vaak. Er zijn een paar dingen die je niet af kan dwingen. Als ze niet willen eten of slapen gebeurt dat gewoon niet net zoals plassen op het potje. En een strijd hierom werkt volgens mij juist averechts. Dus soms met een lege maag naar bed zal beter werken en spaart ieders humeur aan tafel.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tja, hier gaat er eentje nogal vaak zonder een hap gegeten te hebben naar bed. Wij lossen het op door er als toetje wat extra yoghurt in te stoppen en de afspraak dat hij 's nachts niet mag roepen omdat hij honger heeft, dat is namelijk pas slecht voor je humeur. volgens mij moet je Merijn gewoon een keertje bij ons aan tafel zetten want dan is hij helemaal trots op zijn groente en fruit etende dochter. Hier is het motto: eten hoeft niet maar je blijft wel gezellig zitten, met de nadruk op gezellig! Ach of dat nou de oplossing is....hier wordt door die kleine dus ook nietsgeprobeerd helaas. Tim gelukkig wel. Succes en als je de waarheid gevonden hebt, hoor ik hem graag. Anouk

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Die zal niet voor iedereen het zelfde zijn denk ik. Elk kind is anders, elke ouder ook ;-) Enne... ook jouw kids zien er nog niet uitgehongerd uit!

      Verwijderen
    2. Nee zeker niet want jelle weet ook heel goed.wat hij wel lekker vindt!

      Verwijderen
  3. Bij ons geen strijd over het eten en ook niet over de regels daaromtrent. Jochie snapt inmiddels wel dat hij in ieder geval 1 hap moet proeven, Meisje is daar nog te klein voor. Maar zij propt zich nog rustig vol, met de portie van haar broer erachteraan ;-) Eten ze een keer niets? Geen punt! Toetje (yoghurt met lijnzaad e.a.) krijgen ze altijd.
    De kinderen zien er gezond, gelukkig en totaal niet ondervoed uit. En wat scheelt: Man vond avondeten vroeger maar niets en werd altijd naar zijn kamer gestuurd met droog brood en een glas melk (en dat vindt hij nog steeds het lekkerste!) en ik at überhaupt bijna niets. Wij zijn ook gezond en gelukkig en bovendien groot (2 meter en 1,82). Komt wel goed met dat eten :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik sluit me volledig aan bij jouw visie ;-) Hier ook geen strijd. Een hapje proeven moet altijd. En aan tafel blijven zitten tot het einde van de maaltijd ook. Verder niets. Niet willen eten? Jammer dan. 's Avonds dan, he?! Bij de broodmaaltijden blijven ze gewoon alleen aan tafel zitten tot het op is (of we weg moeten) Ik stop er vooral zo min mogelijk energie in.
    Alternatieven (zoals droog brood) zijn hier overigens uit den boze :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ter overtuiging voor je man.. gewoon eens een keertje opschrijven wat peuter allemaal naar binnen werkt op een dag..
    das vast meer dan hij denkt!!!
    vooral als je dagelijks boodschappen doet bij gezellige winkels.. wil de kleine een stukje worst? wil de kleine een stukje kaas?? een uitdeelappeltje??
    en inderdaad soms zijn ze zelfs te moe om te eten..
    of al te vol!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Breek me de bek niet open, je zou er een echtscheiding en een paar ondervoedde kinderen aan over houden. En dan ineens lukt het weer vanzelf. Hier drie lastpakjes. De een lust niets, de ander heeft ook peuterpuberteit en weigert álles (aan tafel zitten, eten, proeven...) Doodmoe word ik er van. En de derde zit er een beetje tussenin maar doet wel braaf mee als er iets "gewoons" gegeten wordt (sperciebonen en aardappels, blegh)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Dana is gelukkig een makkelijke eter en ook altijd al geweest, maar natuurlijk heeft ze ook dagen bij dat ze niet wil eten of niet veel eet. Net als jouw pushen wij dan ook niet, geen strijd aan tafel.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ja ik zou me er ook niet te druk om maken. Soms eten ze heel veel, soms eten ze minder. Komt allemaal wel goed ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hier een peuter die niet van de lucht kan leven. Althans, er valt niet met hem te leven als hij alleen lucht krijgt ;-) Tsjonge jonge wat een stuk chagrijn wordt dat als hij niet op tijd en voldoende eet (net zijn moeder, ahum).

    BeantwoordenVerwijderen