dinsdag 2 oktober 2012

Pesten enzo


Zoals u wel eens eerder kon lezen, ik ben nou eenmaal een gevoelig mens. En ik kan slecht tegen onrecht. Zoals zovelen, weet ik, maar ik trek het me teveel aan. En al helemaal als het gaat om pesten. Walgelijk vind ik het. Dus stiekem ben ik heus wel een beetje blij hoor, dat die rode van mij zo lekker van zich af bijt. Niet dat ik me daar nu al druk om maak hoor, want het is een pittig ding. Een leuk pittig ding hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar ze is pas twee he, er gaat nog zoooo veel gebeuren in dat leventje van haar. En in dat leventje van mij, en in dat hart van mij ook vooral ben ik bang. Want ik voel dat dat regelmatig hoor. Ik heb er over het algemeen meer last van dan zij. Sterker nog, ze heeft er vaak helemaal geen last van zelfs. Als ze niet mee mag doen met de grote jongens. Als ze weg geduwd wordt met de mededeling, ‘jij bent te klein’. Ik vrees het moment dat ze deze woorden ineens begrijpt. Dat ze ze net zo hard voelt aankomen als haar mam. Maar alsof dat nou zo erg is allemaal. Ik ben echt de laatste die zal beweren dat dit ook maar iets te maken heeft met onrecht, dit is gewoon opgroeien van kinderen en kinderen onder elkaar. Daar leren ze van, dat weet ik heus. Maaaaaar ik kan het niet aanziiiieeeen….
Maar zo kwam ik dus laatst met de buuf op het gesprek pesten. Als ze dus wel oud genoeg zijn om mee te doen maar gewoon buiten de groep vallen. Vanwege de rode haren, de rare veel te dikken glazen in de bril, de beugel, de voorkeur voor speelgoed of noem maar op. Het zal je kind maar zijn. Mijn hart breekt al als ik er alleen maar aan denk. Ja dat hart van mij…. En ineens was daar die andere buuf. Ze hoorde het gesprek en haakte in. Ja, met ervaring. Haar dochter. Eén van de meisjes bij ons in de straat. En in eens vielen daar alle kwartjes. Want ja, het was me al opgevallen he dat deze kleine meid niet komt voor mijn dochter maar om met mijn Lief en mij te kletsen op de bank. En ja het was me ook opgevallen dat zij over het algemeen niet mee doet met de kindertjes in de straat omdat deze niet doen wat zij leuk vind. Zes jaartjes oud pas. Zielig toch? En dus heb ik altijd een beetje een zwak voor haar. Als ze weer eens aanbelt om met ons te kletsen, haar rapport komt laten zien of gewoon heel stoer kinderpostzegels komt verkopen. Maar dat doet dat kind natuurlijk ook geen goed he, zo’n volwassen vrouw (uhm…. Heb ik het nou over mezelf?) die medelijden met haar heeft…. Tja, en die kleine van mij kan ik moeilijk in haar richting duwen, die doet precies datgene wat ze zelf graag wil. En is natuurlijk ook niet helemaal een goede partij voor deze meid he… paar jaartjes te jong. Oke oke, ik ga dit probleem natuurlijk helemaal niet oplossen.
Maaaar het houd me soms dus wel bezig. En denk ik stiekem af en toe eens terug naar vroeger. Was ik ook zo’n pest kop? Kan ik daar heel eerlijk en volmondig nee op zeggen? Gepest werd ik in ieder geval niet.

 

5 opmerkingen:

  1. Jeetje maai, hoe maak je een kind weerbaar om pesten te voorkomen. Laten praten, haar mening laten geven, zelfbewust zijn vergroten, maar ik denk vooral het accepteren van jezelf, je eigen ' ik'' waardevol vinden. Wat zwaar allemaal. We moeten er maar eens een boom over opzetten

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Duidelijk uitleggen wat het met andere kinderen doet als je ze pest en haar aanleren te doen bij andere mensen wat ze ook graag wil dat zij bij haar doen, dat zou ik doen. Ik hou zelf nooit zo van die kinderen die gepest worden. Wij hebben hier op het hofje ook een meisje, van 6 jaar, die onwijs gepest wordt. Maar weet je, ze doet het zelf, want ze maakt het kinderen ook onwijs leuk om haar te pesten. Ze gaat altijd huilen, haalt direct haar oma, vertelt haar leugens (ze gooien stenen naar me als ze een waterballon gooien), die oma gaat die kinderen slaan met een slipper en ja... dat is spannend. En het stomme is, zelfs als volwassenzijnde denk ik denk: "Bah wat een stom kind", terwijl je dan anders zou moeten weten. Ik denk, dat als jij er goed mee om gaat, dat je kind niet gepest wordt en ook geen pester wordt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat hoop ik maar. Het zal misschien zo zijn dat kinderen het er naar maken dat ze gepest worden maar leuk is het natuurlijk niet en je kan je afvragen of het kind daar uiteindelijk echt wat aan kan doen... Zijn/haar gedrag komt ook ergens vandaan. Tja, we gaan ons best doen deze dame weerbaar te maken.... Voorzover ze dat nog niet van zich zelf is. (laten we het voor de gra even niet over peuterdansen hebben hihi;-)

      Verwijderen
  3. Ja, daar zou je ze het liefst tegen beschermen. Ik vind dat ook een van de moeilijkste dingen, nu Stan naar school gaat. Ineens is hij de jongste (niet de kleinste...) en je merkt in zijn gedrag dat hij nu te weten komt wat 'stoer-zijn' betekent en dat hij mee wil doen met de oudere jongens. Laatst kwam bij thuis vertellen dat een jongetjes zand in zijn gezicht gegooid had. Ik ben er dan toch voor om meteen te zeggen dat hij in zo'n geval van zich af mag slaan. De wereld van kinderen kan heel hard zijn en je hoopt maar dat ze zichzelf staande weten te houden...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou ik ook hoor.... Niet over je heen laten lopen!

      Verwijderen