donderdag 13 september 2012

Sportstress


Pff, tjonge jonge, manoman…. Wie heeft ooit bedacht dat sporten goed is voor een mens? Was ik zo een jaartje uit de running he, moest ik zomaar ineens weer beginnen met trainen. Want tja, toen ik nog niet helemaal bij mijn gezonde verstand was, lees: met mijn zwangere hoofd, schreef ik me vol enthousiasme weer in voor het naderende wedstrijd seizoen. Leuk joh! En daar begin je natuurlijk niet zomaar mee. Nee, nee. En om niet een complete flater te slaan, wel letterlijk bedoel ik dan, gingen we zo eens wat weekjes terug wat aan de conditie doen. Zoals ik al zei he, pfff, tjonge jonge, manoman.
Met Evy dus…. Op naar de 5km! Zodat het aan de conditie in ieder geval niet zou kunnen liggen. Maar tja, dat lijf he. Twee baby’s uitpoepen gaat niet zonder slag of stoot. En dat is natuurlijk pas vier maandjes geleden he, die ene dan he… die andere is al zo’n jaar of twee! Dat vergeet ik soms wel even. Denk dan dat ik alles wel weer kan enzo. En dat lopen is dan nog wel te doen hoor…. Die 5 km gaan we halen, heus.
Maar nu ineens was daar het echte werk. Ging ik tijdens de trainingen al een paar keer dood, stond nu toch echt de wedstrijd voor de deur. Nou en scheet ik echt wel zeven kleuren, had ik al de hele week buikpijn want hoe moest ik dat nou allemaal doen. Maakte ik me veel te druk om mijn prestaties, moest ik me ook nog eens heel veel zorgen maken om die uren zonder kleine man. Ja, en dan kan je ineens ook niet meer slapen he. En tranen joh, het kwam vast allemaal nooooit meer goed. Zo ben ik he, van die mug en die olifant snapt u wel?
Toch maar gaan hoor, want eigenlijk was daar helemaal geen keus. En daar stond ik dan. En wonnen wij dames gewoon ineens de eerste game. En ook nog eens allebei de volgende, is dat niet knap? Tja en toen ineens dat lijf weer he, dat deed me toch eens zeer. Alleen van boven de billen hoor, de benen waren toch maar mooi getraind. Was Evy toch maar mooi gelukt.
Ja en natuurlijk leefde ook de kleine man nog toen ik het huis zo uurtje midden nacht betrad. Waren al die zorgen, tranen en te weinig uurtjes slaap toch maar mooi weer eens voor niks geweest. Want ik had er zelfs wel van genoten, wie had dat gedacht?

11 opmerkingen:

  1. Zo he wat goed! Ik denk dat ik me ook maar voor een wedstrijd moet inschrijven ofzo want dan moet ik verplicht lopen. Ik stel het nu steeds uit en mn schoenen liggen te verstoffen in een hoek. Hmm, morgen misschien?!?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Stoer hoor!
    Ik ben ook altijd ongemotiveerd, maar als ik het dan uiteindelijk gedaan heb...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wedstrijd, bedoel je hardlopen of tennis (euh, ivm die game?!) ?
    Goed van je, dat zeker. Ik ben een beetje jaloers. Ben zelf na les twee gestopt vanwege vage pijnlijke blessureachtige klachten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. badminton;) Balen zeg... van die blessure.

      Verwijderen
    2. Leuk! Vast nog meer overwinningen deze winter als ik het zo lees!

      Verwijderen
  4. Goed zeg! En gewoon doorgaan... Al is dat makkelijker gezegd dan gedaan! Dikke duim omhoog, hoor :-)
    Groetjes Riri

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Goed zo! Sporten is altijd een heel goed idee als je het weer gedaan is ;-) Is dat niet ook ergens bij Evy, dat ze zegt: het moeilijkste is om te gaan?

    BeantwoordenVerwijderen
  6. You go girl!!!!! Ik moet vanavond weer......sporten.... Tja, maar wel met een voldaan gevoel voor TVOH.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hey Maai,

    Je krijgt van mij de Liebster Award!!!
    Gefeliciteerd!

    X Dinaz ♥

    http://dinazdesign.blogspot.nl/2012/09/liebster-award.html

    BeantwoordenVerwijderen
  8. ik weet nog altijd niet of je van belgie of nederland bent , maar je taaltje is toch zo supersappig!!!! ik lach mij altijd nen bult als ik dat van u lees :-)

    BeantwoordenVerwijderen