zaterdag 22 september 2012

Naaktslak


Misschien zet ik mezelf op deze manier compleet voor schut… Wie weet. Tot twee keer toe al deze week nam mijn hart een galopje. Niet een kleintje hoor… Ik miste gewoon echt ineens een paar slagen. Want echt he, er zat gewoon weer eens een naaktslak! in mijn woonkamer. En niet zo’n schattig kleintje maar echt een heule grote. Gewoon over mijn drempel heen gekropen. En de ribbel mat met kiezels die er voor ligt. Nee hoor, die beesten laten zich niet tegen houden. En ik ga daarvan gek doen he, van die beesten. Ben vast eens gebeten in een vorig leven of zo. Hebben slakken eigenlijk tanden? Maar u begrijpt, ik heb angst. Voor slakken ja. En ik vind ze vies ook. Niet de huisjes hoor, maar die naakte. Dus trommel ik altijd heeel snel mijn Lief op. Maar die was er natuurlijk niet. Gewoon hard aan het werk hoor. Dus bedacht ik me dat ik hem gewoon maar liet liggen. Tot Lief thuis zou komen en het klusje alsnog kon klaren. Maar ik heb kinders he, en die slak had vast een plan. Zou echt niet netjes voor de deur gaan liggen wachten tot Lief hem weer op een blaadje groen zou zetten. Want vies en angstig maar dood maken doen we niet hier. Een lastige mug misschien maar verder... En zo’n slakke spoor hoef ik niet in mijn huis. En laat één van mijn kinders nou geïnteresseerd zijn in ‘beesjes’. Vind ik hem dalijk in één van haar zakken ofzo. Of moet ze hem ineens heel nodig proeven…. Ja echt, ik heb het kinderen zien doen, Oh ril!
Dus moest ik zelf toch maar de held uit hangen dan. Dus pakte ik een lepel. De langste die we hadden. Maar met één lukte het niet. Hij krulde zich op. Ik had hem een zwieper kunnen geven maar ik heb dan ook nog ergens een soort van medelijden. Met dat beest ja. Nog een lepel dus en ik wilde hem een zwaai de tuin in geven maar dat beest bleef plakken natuurlijk en viel zo voor mijn voeten op de grond. Ach ach. En mijn hart weer he, dat had het zwaar hoor. Snel de deur dicht dus. En niet meer open vandaag hoor! En dat jong van mij moest lachen he…. Die kleinste bedoel ik. Gieren hoor. Zag zijn moeder toch wat vreemd doen misschien.
En stiekem kijk ik nu dus of er niet nog een paar verstopt zitten. In de speelhoek, op de muren…. Oh help, ik sla op hol…

5 opmerkingen:

  1. Vies!!!! Oooh bah, ik snap je helemaal. Maar ook die slak snap ik wel hoor. Wij noemen de naakslak nl altijd een dakloze slak. Daar had ie bij jou toch eindelijk onderdak gevonden en dan wil jij hem niet!~hihihi~
    Weet je waar ik echt helemaal van in de stress schiet: grote dikke september spinnen. Als er een spin in huis zit ga ik er niet in, voordat hij is weggehaald!

    groetjes Talitha

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, dat ze dan ineens inbreuk doen op je privacy kan écht niet! Zelfde geldt voor muggen, spinnen en ander ongedierte dat in huis probeert te infiltreren... en huur betalen; Ho maar! :-)
    Groetjes Riri

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Arme jij. Maar zo zie je maar weer waar kinderen al niet goed voor zijn. Je een beetje over je angsten heen laten komen?

    Ik doe het in mijn broek voor honden, liep altijd kilometers om. Maar ja, dat kun je een kind niet laten merken/vertellen, dus soms doe ik ook heel stoer...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hihi, gewoon oppakken met een stukje keukenrol en dan buiten zo ver mogelijk weggooien. Ze doen echt niks hoor en zijn zo traag als wat. Maar wel vies inderdaad. Die wil je niet in je huis. En daar wil je ook niet buiten in het donker per ongeluk op gaan staan.
    Hihi, sterkte!

    P.S. Goed dat je mijn mailformulier gevonden hebt. Je woont op ongeveer 1 km hemelsbreed van mijn officiële woonadres. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ben met je eens dat die slak gewoon buiten had moeten blijven, maar moet ook wel heel erg om je lachen, net als zoonlief ;)

    BeantwoordenVerwijderen