zondag 19 augustus 2012

Pfff en nog eens pfff


Pfff en nog eens pffff…. Wat heb ik dat vaak gezegd vandaag. Het leek nog wel goed te beginnen hoor, de dag. Ik sliep een uurtje uit namelijk en besloot mezelf niet helemaal te oververhitten door vooral NIET te gaan rennen. Goed excuus? De kinders waren vrolijk. Zowaar zelfs kleine man lag op zijn mat te kraaien en we zetten vlot een zwembad op. Een kleintje hoor. En hier ontstond een watergevecht. Tussen kleine meid en Lief. En de tuinslang, wat een feest. En zo besloot ik kleine man ook eens in dat feest te betrekken en later ook mezelf. Maar ik paste er natuurlijk eigenlijk niet meer bij. Maar ging gewoon zitten alsof ik gek was. En dat werd Lief wat te gortig. Mooi, meer ruimte voor mij!
Zo en toen kon kleine man gaan slapen. In de schaduw in de tuin. In de wagen, in zijn blote billen. En kleine man besloot op zijn eigen de plantjes eens water te geven. Vanuit de wagen ja. En de wagen werd niet eens geraakt. Knap toch, die kleine man van mij?
Klinkt nog wel oke allemaal toch? We zijn er nog niet…
Vanmiddag. Kleine meid werd vrolijk wakker hoor en ik vroeg haar mee te gaan in het zwembad. En ja, dat wilde ze wel. Maar eenmaal beneden was ze teleurgesteld. Ons pierenbadje was niet wat zij bedoelde. Dus werden de tranen ingezet. En toen moest de luier uit. Gewoon in de blote billen met deze temperaturen. Ja natuurlijk. Maar nee, meidje moest een broekje aan. Het werd haar zwempak. Maar daarmee was haar humeur nog lang niet opgelost. Dus pakte ik haar bij kop en kont. Samen even afkoelen. In het zwembad ja. En toen konden dus ook de buren meegenieten. En daar zaten we dan. Maar nee, het afkoelen bleek geen succes.
Maar die van mij huilt dus nooit he, dus bedacht ik me zowaar dat ze wel ziek zou zijn. Altijd is er namelijk wat bij hoge temperaturen. Maar we konden niks ontdekken. Dus zette we haar maar eens voor de tv. En zij bleef gewoon zitten. Met een ventilator op haar lijf. In haar natte zwempak op een handdoek en zij kroop daaronder alsof het vroor. Niet ik dus maar zij bevangen door de hitte. Dus kwam ik met wat glaasjes sap. Doet wonderen voor het humeur normaal. En een eierkoek en druiven. Maar ze wou het niet. En dus probeerde ik haar te paaien. Met en ijsje. Ohho… zo niet pedagogisch verantwoord, maar ook dit moest ze niet. En het huilen werd me even te veel hoor, dus gaf ik haar een speen. Ja en toen gebeurde het. Haar maag draaide zich om. En daar zat ineens een heel zielig hoopje en mama in paniek.
En dus nam ik mijn zielige, beetje stinkende hoopje in mijn armen en zette het onder de douche. En toen moest dat zwempak natuurlijk uit. Maar daar wilde zij niks van weten. Nou goed.
En ineens was ze weer beter. Ging weer eten, drinken en spelen enzo. Zelfs in het zwembad. Om en om met kleine man. Maar mijn energie was inmiddels een beetje opgeraakt. En mijn temperatuur tot grote hoogte gestegen. En daarmee mijn humeur tot het vriespunt gedaald. Kan dat eigenlijk? Maar we hebben het weer overleefd hoor.
En nu… We zitten niet romantisch samen tijdens deze zomeravond buiten met een wijntje in de hand, we verschuilen ons achter de ventilator voor de tv. Lang leven de zomer, pfff.

5 opmerkingen:

  1. aaaaaahhhh, wel 'fijn' dat de kleine draak het weer doet....morgen schijnt het af te koelen...:) (ook wij zitten binnen...)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijne hulp die kleine man. Hoop dt de plantje groen blijven en niet geel worden

    BeantwoordenVerwijderen
  3. O, daar zit je als moeder even niet op te wachten in die hitte! Gelukkig was het daarna weer klaar(?!)

    Vandaag is het al iets koeler, ik heb alle deuren en ramen nu open, buiten is het frisser dan binnen inmiddels.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. geweldig vind ik jouw manier van schrijven (volgens mij heb ik dit al eerder geschreven) hihi jij overleeft de dagen altijd met een beetje humor en gepaste mama- chaos. leuk dat je meedoet met mijn give- away. Kun je kopje thee maken als je kleine weer bibberend onder de handdoek zit. ach gossie. wat kunnen ze dan aandoenlijk zijn. Dit weet ik ook van mijn eigen dochters, we zitten dan bijna de hele dag op de bank en ik vind het heerlijk om zo samen zitten, even niets te doen in het huishouden etc etc. Soms lijkt het wel of je kind je dan tot een soort stop roept als je zelf veeeeels te druk bent. herkenbaar? lieve groetjes kathy

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nou misschien was dat het wel ja.... Het had alleen bijna soort mini vakantie in het water gegooid maar gelukkig was na 1 keer spugen en alles opruimen het meiske weer hartstikke vrolijk! Vast last gehad van alle hitte...

      Verwijderen