donderdag 16 augustus 2012

Luxe probleem?!


Ik ben al een tijdje bezig met bedenken wat ik na mijn heerlijke veel te lange verlof wil gaan doen. Hoezo, kun je denken. Gewoon weer aan het werk misschien? Kijk ik heb een baan en vele zullen mij in deze tijden dan dus ook met een schuin oog aan staren. En dat snap ik…. Ik verkeer namelijk in een luxe positie. Tenminste dat denk ik. Eigenlijk denk ik dat helemaal niet maar hou ik mezelf dat graag voor. Zo luxe zitten we namelijk niet. Daar kwam ik pijnlijk hard achter toen ik onze inkomsten en uitgaven eens op een rijtje ging zetten. De details zal ik u niet mee vervelen maar feit is dat ik hier en daar toch wat traantjes moest weg pinken. Twee kleine kinderen en een huisje is duur. Dat weet iedereen. En daarnaast zijn wij ook heus niet vies van wat leuke dingetjes of uitstapjes. Ook duur kan ik u verzekeren. En ik weet het hoor, het is een kwestie van keuzes en prioriteiten stellen. Duur hoeft namelijk heus niet altijd, kan ook best wat minder. Dus dat doen we nu  een maandje. Ja een maandje ja, we moeten ergens beginnen toch? En zo belde Lief laatst met de mededeling dat hij in de super stond en de acties en huismerken aan het afstruinen was. Ja, ik moest stiekem een beetje lachen maar het deed me deugd.
Zo hou ik toch nog een beetje hoop. Tel ik soms de maanden die ik nog heb. Denk ik me suf en struin het internet af naar tips en tricks. Want ik wil heus wel werken hoor, maar ik wil nog liever bij mijn kindjes zijn. Een combinatie is helemaal perfect. En dan het liefste passend bij mijn hobby’s. Ik zei u vast al eerder, ik word kunstenares maar het laat allemaal wat op zich wachten… Ik word ook schrijver maar ben gewoon nog niet ontdekt… En daarnaast word ik nog (medisch) gastouder, komt er toch nog wat van mijn medische kinderkennis terecht.
Eigenlijk komt het geld me binnenkort gewoon aanwaaien maar weet ik niet precies wanneer. En tot die tijd moet er toch wat brood op de plank. Of eigenlijk, dat brood ligt er al maar nu nog een plakje kaas. Gewoon omdat we die luxe nou eenmaal gewend zijn. Of zijn mijn eisen misschien te hoog???

9 opmerkingen:

  1. Oef wat lijkt me dit moeilijk. Een keuze tussen verstand en gevoel. Ik kan je hier ook niet in raden, wel wens ik je veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja ja, erg herkenbaar dat gevoel! Succes met wikken en wegen! Moest wel lachen om wat je allemaal nog gaat worden (je lijkt mij wel) :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het is heel herkenbaar hoor. Ik werk niet, maar dat wil niet zeggen dat wij het nou zo breed hebben. We komen rond, hebben een prachtig huis, een dure auto, genoeg eten, mooie kleren, dus niets te klagen. Het is iets van tegenwoordig, we willen allemaal ontzettend veel spullen, luxe.. en ja.. daar moet voor gewerkt worden. Wij kunnen dus ook niet vaak uit eten of op vakantie. Spullen komen van marktplaats. Maar dat vinden we niet erg, het betekent dat ik fulltime thuis kan zijn met onze kinderen en dat is het ons waard.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Je moet doen waar jij je goed bij voelt. Een vriendin van mij kiest om veel te werken samen met haar man. Zij willen dure kleren en leven volgens een bepaalde 'standaard'. Ik zelf hecht geen waarde aan heel veel dure dingen. Maar met 1 inkomen kunnen wij al super veel doen. Wat versta jij onder luxe? Dat is denk ik het geen wat je jezelf het beste kunt afvragen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. O, lastig he. Velen met jou hebben dat dilemma, en niet iedereen komt ervoor uit dat ze éigelijk liever het een zouden maar dat dat niet lukt vanwege... Dat gastouderen is misschien nog neit zo'n gek idee? Of wel?

    Ikzelf ben (na kind 3 dan eindelijk) gestopt, man heeft een prima salaris. Maar toch, ik verdiende ook niet slecht en nu we (met name ik) dat mis is het wel even wennen. Aan de andere kant, het is maar wat je gewend bent, je moet je wel het e.e.a. aan luxe ontzeggen maar het was een bewuste keuze van mij. Ik vind het heerliujk bij mijn kinderen te zijn (en ook fijn als ik weer even wat "produktiefs" kan doen, maar dat komt wel weer. Die kindertijd is maar zo kort!)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Misschien kun je bijklussen als fotomodel? ;-)
    Maar het blijft lastig hoor. Verder goed op de uitgaven letten, dat scheelt ook.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat eerste is een grapje hoop ik ;-) De rest gaan we absoluut proberen!

      Verwijderen
  7. Hoop doet leven! :-) Maar het lukt jullie wel, af en toe een beetje rekenen en keuzes maken.

    BeantwoordenVerwijderen