zondag 3 juni 2012

Klein beetje veranderd...


Toch gek hoe sommige dingen lopen. Echt hoor, toen ik mijn Lief net leerde kennen was ik echt HÉÉL anders. Ik was netjes en bescheiden, deed elke seconden dat ik hem zag mijn best er op mijn aller aller voordeligst uit te zien, stond uren voor mijn kleding kast om er wel zo mooi mogelijk, maar niet te gestyled uit te zien, zorgde ervoor dat mijn oksels en benen altijd glad geschoren waren en hield de HELE dag mijn buik in. Ik was altijd gezellig en probeerde zoveel mogelijk te doen wat iedereen (lees HIJ) van mij zou kunnen verwachten.
Hij mocht ook alleen maar mijn voorkant zien, ik bedoel, hij mocht vooral NIET mijn achterkant zien... Zo liep ik dus of wel achter hem de trap op of heel ongemakkelijk half achterste voren, om maar goed in de gaten te houden of Lief niet vreselijk naar mijn in mijn ogen veel te dikke kont aan het staren was. Ik deed alleen maar een bescheiden plasje als hij in de buurt was en deed daarvoor mijn uiterste best om dat niet te laten klinken als een helse waterval en zoals iedereen weet poepen vrouwen niet, ik dus ook niet. Om over boeren en scheten maar niet te spreken, mannen hebben duidelijk toch meer last van dat soort ongein.
Maar ja, toen gingen we samenwonen en werd het iet wat lastig deze vertoning vol te houden en zo leerde Lief mij van een heel andere kant kennen, mijn eigen kant die ik het liefste zo lang mogelijk verborgen hield. Een deel dan want ik ben nogal schaamte gevoelig. Of WAS eigenlijk want met de komst van mijn kindjes verdween de schaamte.
Inmiddels schamen we ons hier in huize ‘MamaMaai-Lief&kids’ helemaal nergens meer voor, mijn Lief kent mijn aller mooiste maar absoluut ook aller lelijkste kanten, zowel van mijn lichaam als mijn innerlijk. Zag mij regelmatig op mijn aller slechtste momenten en leerde leven met mijn steeds weer terug kerende hormonen aanvallen… In dat opzicht zijn mannen toch weer een stuk makkelijker…
We doen met zijn allen het liefste de hele dag zo gek mogelijk, denken vooral niet na over wat anderen daar wel niet van zullen denken (oke, misschien een beetje zo af en toe) en oh ja…. We poepen met de deur open… want wie houdt anders die kleine donders al die tijd in de gaten??? Jaja, vrouwen poepen toch J!
Klein beetje veranderd in de loop der tijd, gek toch?

8 opmerkingen:

  1. Hihi! Zo herkenbaar en godzijdank: wij hebben niet het enigste huishouden waar de wc-deur altijd openstaat!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. En weeral zo herkenbaar :-) Ik heb het verhaal zitten lezen met een dikke smile op mijn gezicht!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Herkenbaar hoor. En mooi toch, dat je zoveel van elkaar houdt en elkaar zo goed kent dat je je niet voortdurend "op" wilt houden en alleen je mooie stukjes wilt laten zien? Maakt het alleen maar echter vind ik.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. hahaha ja het hoort erbij. gewoon lekker jezelf zijn bij elkaar! hier wordt ook schaamteloos gek gedaan (scheetjes, boeren) ach :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha herkenbaar. En ja, wij vrouwen zijn uiteindelijk toch ook maar gewoon mensen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Haha helemaal niet gek hoor, je kan jezelf zijn, heel de dag, zonder na te denken over hoe je eruit ziet. Heerlijk toch? Was niet gezond geweest als je nog steeds heel de dag nadacht over al die dingen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ja, na een bevalling schaam ik me al helemaal nergens meer voor...haha!! Maar inderdaad, het is mooi om elkaar steeds meer door en door te leren kennen. En nog kom je achter dingen die je eigenlijk niet wist. mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Goed stukje! Ik denk voor veel vrouwen heel herkenbaar.
    P.S. Het wordt tijd dat ik ook eens op jouw blog ga reageren, want op de een of andere manier is dat er nog nooit van gekomen, geloof ik. Terwijl jij mij juist zo trouw bent. Dankjewel daarvoor.

    BeantwoordenVerwijderen