vrijdag 8 juni 2012

Erg raar...


Om nog even door te gaan op wat er allemaal wel niet raar is… Het aller raarste vind ik nog wel de vraag ‘heeft u kinderen?’ Alleen dat ‘u’ al hè… In mijn automatisme wil ik vaak direct met ‘nee’ op antwoorden. Maar toch, ja, uhm… ik heb kinderen ja. En heus waar, het is echt niet zo dat ik ze weleens zomaar vergeet… Nee echt niet, mijn kinderen zijn mijn alles. Ze zijn niet te vergeten, althans, niet voor mij. Ik denk elke seconden aan ze, ik voel ze en zo niet dan mis ik ze. Kijk, mijn kinderen zijn vanzelfsprekend. Het is gewoon. Nee, niet gewoon, het is bijzonder. Heel bijzonder zelfs. Zij zijn bijzonder maar dat ze er zijn ben ik aan gewend en zelfs dat niet zo af en toe. Ingewikkeld. Ze horen er gewoon bij en ik zou niet meer zonder ze kunnen.
Ik heb dus een dochter ja, IK! Ik ben gewoon moeder, mama. Hoe klinkt dat? Raar toch? En inmiddels zelfs ook een zoon… Een zoon en een dochter. Wat klinkt dat volwassen. Zo groot. En ik voel me vaak nog zo niet groot. Maar ik doe ineens allemaal van die volwassen dingen, als kinderen krijgen en opvoeden en dat voelt raar. Heel erg raar! Maar fantastisch J

8 opmerkingen:

  1. Wat een leuke blog heb jij ;-) Voel me al zo oud en groot nu ik zwanger ben. Wat staat me dan allemaal nog te wachten???

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hi hi dat gevoel heb ik ook altijd als ik het over mijn 'jongste' en oudste heb. Krijg het bijna niet mijn strot uit zoooooo oud klinkt het......

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Haha iemand zei van de week tegen mij als reactie op mijn blog: "Wat is de tijd snel gegaan, al bijna twee meiden, getrouwd". Toen dacht ik ook, ja dat klinkt inderdaad heel heftig zoals jij het zegt. Maar ik ben nog steeds diezelfde Mariska hoor, zo veel is er niet veranderd. Haha. Maar dat is er wel, alleen het beeld dat ik vroeger had bedacht erbij klopt gewoon niet ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Haha, that's life. En het begin van ouder worden. Als mensen je met U gaan aanspreken..... rare gewaarwording vond ik dat. (destijds.... dus al heel wat jaartjes geleden)
    Over een maandje is mijn jongste kind 20. Dat klinkt ook zoooooooo oud.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Laatst voelde me ik me ineens oud. Met een stel meiden was ik een avondje op stap en het barpersoneel sprak me met u aan en zei elke keer mevrouw...
    Maar ik voel me nog helemaal niet zo oud.
    En op het schoolplein zie ik wel ouders die wat ouder zijn (of voor mij lijken).
    Maar eigenlijk vind ik mezelf nog wel jong als moeder van 32 jaar met 2 dochters (5 en 3 jaar).
    Maar het allerbelangrijkste is dat je geniet van het leven en je daardoor je zo jong voelt door de leuke dingen die je doet.

    Groetjes Bloemar.

    Groetjes Bloemar

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Herken ik wel hoor! Ik moet soms ook nog wennen aan het feit dat ik een mama ben van een peuter en dreumes. Soms voel ik me even een oppas en bedenk dan ineens dat ik natuurlijk de moeder ben. Klinkt dat heel raar? Wel een beetje. Niet dat ik me niet moeder voel van mijn kinderen (voor ik het CB op de stoep heb staan ;-) maar het is nog zo onwerkelijk soms.

    BeantwoordenVerwijderen