vrijdag 25 mei 2012

Lekker burgerlijk


Soms bekruipt me ineens een vreemd gevoel. Dat ik ouder word hoef ik niemand te vertellen maar dat het me ineens heel duidelijk opvalt… Raar. Oké, ik vind vaak dingen raar, ik heb moeite aan nieuwe situaties te wennen. Zo vond ik het lange tijd raar dat ik een vriend had. Dat ik ging samenwonen was natuurlijk nog veel raarder en dat ik ineens een kindje in mijn buik had en moeder zou worden was toch werkelijk het aller aller raarst. Ik bedoel, ik ben veranderd. Ik ben niet meer wie ik was. Wie ik een paar jaar geleden was.
Jong met een bruisend sociaal leven, het liefste elke avond op een zonnig terras met zoveel mogelijk vrienden om me heen en mensen die ik niet kende die gezellig wilde aanschuiven, mensen die ik wel graag wilde leren kennen want aan alleen mijn eigen vrienden had ik toen nog niet genoeg. Iemand die graag naar een feest of festival ging, met veel te veel hobby’s, werkelijk alles moest worden uitgeprobeerd en iemand die graag bezig was met sport.
Ik wilde vooral niet burgerlijk worden. Ik was er zelfs een beetje bang voor en zette me er tegen af. Ik en mijn sociale leven, we maakten er grappen over. We proostte op manloos, kindloos zijn.
Maar toen kwam dus die relatie, het rijtjes huis en vervolgens het eerste kindje. Met dat eerste kindje verdween echt mijn oude ik. Nee, eigenlijk ontstond juist mijn nieuwe ik (sport en hobby’s had ik natuurlijk nog steeds). Ik kreeg ineens interesse in tuintjes, praat alleen nog maar over kindjes en ben fan van haken, kan het nog erger? Mijn sociale leven bestaat ineens bijna alleen maar uit mede moeders en jawel… wat zijn we toch lekker burgerlijk met z’n allen.
Hier was ik al die tijd dus zo bang voor, hier zette ik me tegen af. En raad eens wat… Ik vind het heerlijk zo. Met mijn eigen huisje, boompje, beesie! Lekker burgerlijk J. Maar nog steeds wel af en toe heel errug raar...

9 opmerkingen:

  1. HEEL herkenbaar.........en nog steeds raar. Maar ook zoooo lekker!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Inderdaad, gewoon leuk!!! Trouwens het wordt anders aan de schoolpoort. Daar leer je weer mensen kennen en nu zitten we vaak gewoon met 5 gezinnen bij iemand in de tuin (kinderen spelen, ouders gezellig babbelen), de perfecte combinatie!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik zou het eigenlijk niet beter kunnen uitleggen, dat gevoel, heel typerend. Voor de moment zit ik in de rare periode dat ik 40 word :-) En dat ik herinneringen heb van meer dan 25 jaar geleden... dat is ook wel efkes raar hoor! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hahaha leuk stukje (kwam via via op je blog terecht) Al keek ik best wel uit naar het burgelijke leventje! ik geniet er ook ontzettend van. al zie ik veel mensen van mijn leeftijd (25) nog volop feesten enzo. ik zelf heb dan niet zoiets van: owww dat wil ik ook. Nee ik kan toch niet meer tegen drank enzo. af en toe een avondje daten met manlief vind ik leuk. en voor de rest ook lekker burgelijk zijn! :) liefs elise

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoe herkenbaar! Maar toch, als ik naar al die andere moeders kijk, ben ik toch heel anders. Lang niet zo burgelijk, veel hipper ook... Ach zolang ik mij dat zelf nog wijs kan maken....

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Haha, ja, heel herkenbaar weer! Soms denk ik echt: o, wauw, ik ben echt hier beland! En ja, het bevalt best ;-) Maar vreemd dat een leven wat ooit zo ver of anders leek, je ineens kan 'passen'. En vind je ook niet dat de tijd vooral sneller lijkt te gaan nu je kinderen hebt? Omdat ik hen zie groeien, ben ik me er ineens ook bewuster van dat voor mij de tijd dus ook voorbij gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De tijd vliegt sinds ik kinderen heb. Een jaar is zo voorbij. Hoe komt dat? Doordat je gelukkiger bent? Of omdat je zo van mijlpaal naar mijlpaal leeft elke dag?

      Verwijderen
  7. Haha ja toen ik net een relatie kreeg noemde mijn man mij heel vaak 'burgersnoetje', omdat hij vond dat ik zo burgerlijk was met hem. Maar dat wilde ik, net zoals jij, absoluut niet zijn. Mensen die burgerlijk waren, dat is een synoniem voor SAAI! Ik zag dan direct stoffige, duffe, lange rok moeders die op zondag naar de kerk gaan, elke dag om 18 uur eten en nooit meer seks hebben voor me. Maar in de loop der jaren ben ik toch echt burgerlijk geworden. Maar saai? Nee, dat is mijn leven niet en ik ook niet. Ik ben nog steeds mezelf, alleen volwassener. En ik heb nog nooit zo genoten van mijn leven.

    BeantwoordenVerwijderen