zondag 13 mei 2012

Borstvoeding, mijn voeding...


Eén ding wist ik zeker voordat ik mama werd en dat was dat ik borstvoeding ging geven. Ik ging het niet proberen, het was niet een kwestie van we zien het wel maar ik zou het gewoon gaan doen. De natuur heeft het ten slotte toch zo bedoeld zou je denken.
Ik wist er wel iets vanaf, door mijn vak, maar echt verdiept had ik me er niet in. Alle moeders in Afrika kunnen het, mijn eigen moeder kon het, mensen in de omgeving, dus waarom ik dan niet. En wat bleek, mijn dochter was een natuur talent. Net uit mijn buik, op mijn buik richtte ze haar hoofdje op en ging op zoek. Dat de eerste dagen niet zo soepel liepen had ik me nooit kunnen bedenken  (beetje naïef misschien, door datzelfde werk), na de eerste keer drinken had ik blaren. Auw. Maar ik zette door en met hulp van de kraamzorg kwam ik de kraamweek door. De maanden daarna gingen ook niet helemaal zonder slag of stoot maar ik overtuigde mezelf ervan dat kinderen niet altijd alleen maar leuk waren en dat begon bij de geboorte. Ik durfde zelfs af en toe hardop uit te spreken dat ik vond dat mensen het voeden te snel opgaven en nog erger, dat ik er echt werkelijk niks van begreep als mensen er om welke reden dan ook helemaal niet aan begonnen (mijn werk maakt me hierin misschien wat fanatiek…).
Zo hielden we het met zijn allen ruim acht maanden vol. Met z’n allen ja, mijn lief steunde me volop, was er net zo van overtuigd dat dit het beste was voor ons kind en moest af en toe een mama tot tranen toe uit haar dal weg trekken als het allemaal niet ging zoals ik het graag zag. Want dat laatste was een feit, ik was te druk, was weer aan het werk, volop aan het sporten, voedde volledig zelf en moest daarnaast kolven, mijn sociale leven weer onderhouden en mijn relatie. Ja en vechten tegen een stoffig imago, zo gewoon is borstvoeding helemaal niet, zo blijkt… Kan dus niet! Een kind doe je er dus niet zomaar even bij… Wist ik heus wel, maar wist mijn omgeving dat ook?
Zo was ik er ook deze keer weer van overtuigd, borstvoeding, ik ga het gewoon doen. Maar deze keer verdiepte ik me wel, ik zou me niet laten ompraten, zou het doen zoals ik uit alle boekjes, internetfora, vriendinnen en mijn vorige ervaring geleerd had. En dat zou waarschijnlijk niet geheel aansluiten bij hoe de kraamzorg het had bedacht. Ook deze keer ging niet helemaal vlekkeloos, ik ging met dikke tranen van kloven naar stuwing naar borstontsteking naar stuwing, slingerde op mijn hormonen en werd het zo langzamerhand zat. De pijntjes en klachten bedoel ik want mijn mannetje groeiden als kool en was tevreden. En dat op mijn melk! Mijn zelfvertrouwen groeide weer…
Oké, ik kan inmiddels niet meer zeggen dat ik het niet begrijp dat moeders afhaken nadat ze het hebben geprobeerd. Maar ik ben de eerste twee weken door en het gaat inmiddels goed. Ik laat me voorlopig niet meer tegenhouden! Lang leven de natuur!!! Oh, en zo stoffig ben ik geloof ik ook niet echt J.

9 opmerkingen:

  1. Goed zo Maay! Mooi dat je zo jouw best doet om Melle (en Fenne) hun gezonde natuurlijke voeding te geven. Knap dat je zo doorgezet hebt!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Meidje, je weet hoe ik over borstvoeding denk, wat mij betreft ook de beste start voor zo'n hummeltje. Toch biggelde vorige week bij mij ook de tranen over de wangen toen ik zag hoeveel pijn je had als Melle wilde drinken. Maar ook toen wilde je doorgaan. En dat is beloond. Het gaat nu goed, Melle kan weer door met al zijn natuurlijke maar vooral lekkere melk. Je ziet hem groeien, wat en mannetje!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ooh meid, wat ontzettend knap wat een doorzetter. Door alle andere adviezen die ik kreeg bij nr 1, deed mij de pijn stoppen. Bij nr 2 sloeg ik alle goed bedoelde adviezen af, ik trok mijn eigen plan. Had geen hulp nodig en gaf 11,5 maand borstvoeding. Wat was ik trots dat het me gelukt was, vanuit mijn intuitie en wat was ik verdrietig dat ik me als jonge mama zoveel had laten aanpraten bij nummer 1. Ook had ik hem wel een jaar willen voeden. Ik vind er is maar 1 goede raad voor mama's en dat is volg je gevoel en doe wat je voelt dat goed is. Liefs Manon en wat een moppie zeg!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een schattig ventje! Hij kijkt zo wijs.
    Ik vond het altijd zo jammer dat ik het gevoel had dat ik me moest verdedigen dat ik ze zelf voedde. Zo natuurlijk, voordeligst en nog het gezondst ook. En ook had ik mijn moeilijke momenten maar ben heel dankbaar dat ik van zoiets moois heb mogen genieten. Die tevreden teugjes te horen en dan die oogjes die zo dicht gaan als de melk begint te ''stromen.'' Leuke tijd!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Iedereen heeft zo zijn eigen dingen die ze graag willen doen tijdens de opvoeding. En je moet doen waar je achter staat en waar je voor wil gaan toch? Fijn dat je blij bent met de keuzes die je maakt en ook dat het nu goed gaat. Mooie foto.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Borstvoeding... Ik heb het in het begin wonder boven wonder volgehouden. Tepelhoedjes, afkolven, aanleggen, gedoe gedoe, maar ik wilde perse mijn borsten nuttig maken:) opeens lukte het. Mijn meisje is nu 2 en ze is er nog steeds dol op. Het wordt steeds minder en we genieten er nog beiden van dus we gaan nog wel even door.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat goed van je dat je ondanks de beren op de weg door hebt gezet! Mij is dat gelukkig bespaard gebleven,en ook ik geniet van borstvoeding geven!!! :)Niks ouderwets. Borstvoeding rocks!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een geweldig leuk stukje!! En zo herkenbaar.. Ons kleintje is nu 9 weken en ondanks (zoals je schreef) de stuwing, kloven en borstontsteking, verstand op nul en gewoon doorgaan...! Leuk!!
    Groetjes Lies van Theemuts

    BeantwoordenVerwijderen