zondag 15 april 2012

Oeps...

Een hang dag had ik gisteren. Een dag waarop ik niet lekker in mijn vel zat, alles was te veel en ik wilde vooral met rust gelaten worden. Praat niet tegen me, raak me niet aan en vraag vooral ook niet te veel… Maak niet teveel herrie en ruim vooral die rotzooi op. En ja, die dagen heb ik vooral als Lief thuis is. Ligt niet aan Lief, echt niet. Ligt er denk ik vooral aan dat ik op alle andere dagen geen rot dag kan hebben want dan loopt er een vrolijk, huppelende dreumes om me heen die de nodige aandacht nodig heeft, oftewel, ik kan er dan gewoon weg niet aan toe geven. Helaas voor Lief. Is hij thuis, heeft hij ineens de volle verantwoordelijkheid voor onze prinses en zijn ontzettend sacherijnige, hoogzwangere vriendin. Hij zal zich vast afvragen hoe de dagen gaan als hij niet kijkt.
Nee, ik wil vandaag het huis niet uit, wil vooral geen leuke dingen doen met dit mooie weer, laat me met rust. Zo gezegd, zo gedaan. Lief vertrekt met mijn prinses het huis uit. Als ze terug komen staat er een bos tulpen voor de deur en daarachter het stralend gezichtje van mijn prinses. Hoe schattig. Blijkbaar reageer ik niet over enthousiast want laat op de avond als de tulpen nog steeds in een armoedig bakje op het aanrecht staan vraagt Lief aan mij of ik er eigenlijk wel blij mee ben, oeps! Bij deze Lief: NATUURLIJK ben ik er blij mee, welke vrouw wil er nou geen bos bloemen van haar Lief… Het liefste elke dag!
Inmiddels pronken de gele tulpen op de tafel en is mijn dag vandaag een stuk minder sacherijnig…

2 opmerkingen:

  1. Haha ik heb dat ook steeds. Doordeweeks, niets aan de hand, in het weekend, strontchagerijnig, moe, brak, geirriteerd. Komt vast inderdaad omdat het doordeweeks niet kan en dan komt het in het weekend extra hard eruit. Is best wel wat, zwanger zijn en een kindje hebben eigenlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tsja.. Daar is maar een woord voor: OEPS! Ik begrijp het volkomen!

    BeantwoordenVerwijderen