woensdag 14 maart 2012

Hardnekkige beestjes

Ik ben niet zo goed in luisteren naar mijn lijf. Ook niet naar mijn omgeving nee. Ik ga vooral niet liggen als ik moe ben, moet altijd van alles doen. Veel te druk zeg maar. Maar…. De beestjes van afgelopen week zijn hardnekkiger dan ik had bedacht, helaas. Lig al weer 4 dagen gevloerd op de bank. En niet luisteren naar mijn lijf is op het moment geen optie. Mijn lijf weigert gewoon weg deze dagen. Goed, valt wel mee, wat is nou vier dagen? Maar vier dagen met een bonkend hoofd, tranend oog, pijn aan oor, kaak en te gevoelig voor licht gaat traag. Nou leek het allemaal aan de beterende hand te zijn. Ik maakte zowaar plannen voor vandaag. Lief thuis, prinses vrolijk en uitgeslapen, lijstje lag klaar. Maar helaas zag ik met de minuut mijn plannen verder naar de achtergrond verdwijnen. Ik was te enthousiast, te overmoedig. Lijf deed er nog een schepje bovenop. Plat zou ik gaan, de hele dag. Met een dekentje en een kruikje op de bank. Zoals het hoort als je ziek bent. Maar ik weet niet goed hoe het hoort, ik ben namelijk bijna nooit ziek. Niet zo ziek dat je echt plat moet bedoel ik. En dan zeker niet meer dan één dag. Dat dacht ik nu dus ook. Gewoon één dagje luisteren naar lijf en plat. Paracetamolletje hier, neusspraytje daar. Gewillig luisterde ik ineens naar de adviesjes van mijn omgeving, liet ik lief zowaar een bakje stomend water met kamille klaar zetten en struinde hij de stad af naar homeopathische middeltjes die mijn kwaaltje binnen no-time moeten laten verdwijnen. Bah, wat valt dat tegen zeg…

1 opmerking:

  1. Bah, dat is niets, zeker als je zwanger bent. Gelukkig heb je wel de creche, ik vind het ergste van huismoeder zijn altijd dat je nou nooit eens fatsoenlijk ziek kunt zijn... Beterschap! En hup, op die bank.

    BeantwoordenVerwijderen